เราเดินทางถึงโบราณสถานแห่งนี้วันที่ฟ้าสลัว แสงแดดลดความรุนแรงลง อยู่ในระดับพอดี มองระยะไกลจากทางเดินเห็นสนามกีฬาทรงกลมสามชั้นขนาดมหึมาเก่าแก่
โคลีเซียม -1
โสภณ เปียสนิท
..............................................
เราเดินทางถึงโบราณสถานแห่งนี้วันที่ฟ้าสลัว แสงแดดลดความรุนแรงลง อยู่ในระดับพอดี มองระยะไกลจากทางเดินเห็นสนามกีฬาทรงกลมสามชั้นขนาดมหึมาเก่าแก่ ด้านนอกมองเห็นอิฐแดง ๆ เหมือนว่าปูนกะเทาะหลุดหายไปบางส่วนนั้นประทับใจผู้พบเห็นทุกคน เป็นความอัศจรรย์ใจที่คนยุคเก่าราวสองพันปีสร้างสิ่งยิ่งใหญ่นี้ขึ้นไว้เป็นอนุสรณ์ให้เห็นถึงความรุ่งเรืองสมัยนั้นเหนือกว่าคำบรรยายใด ๆ
หลายคนในกลุ่มของเราเดินเข้าเยี่ยมชมโคลีเซียมโรงมหรสพอันยิ่งใหญ่ในระยะใกล้ บางคนจ่ายเงินค่าเข้าชมด้านในราว 10 เหรียญยูโร ผมเดินเข้าใกล้ในระยะมองได้เต็มตา มองความอลังการเก็บไว้ในความทรงจำจนพอใจจากหลายมุมมองรอบนอก แล้วมุ่งหน้าชมตลาดแบกะดินนานาชนิด ไม่ไกลจากจุดนัดพบ เพื่อให้ไม่พลาดเวลานัดหมาย ผมชอบภาพสีน้ำของเหล่าศิลปินเร่ มองแล้วเห็นความเป็นเอกลักษณ์แห่งโรมอย่างเด่นชัด หลายครั้งที่ผ่านจุดแสดงฝีมือ ผมยืนมองการปาดป้ายพู่กันลงบนกระดาษด้วยความสนใจ
เมื่อเหน็ดเหนื่อย จึงนั่งลงสนทนากับเพื่อนพ้องวัยไล่เลี่ยกันใต้ร่มสน (pine tree) ใกล้จุดนัดหมาย แหงนมองต้นสนขนาดใหญ่เหล่านี้ คะเนอายุคงเกินร้อยปี ยืนเรียงรายตลอดแนวถนน นั่งดูนักท่องเที่ยวเดินชมสถานที่ บางคนเร่ดูสินค้า บางคนเดินกลับไปขึ้นรถ บางคนเพิ่งเดินทางมาถึง
ระหว่างการนั่งสนทนา ทราบข้อมูลเพิ่มเติมอีกว่า โคลีเซียมที่อยู่ตรงหน้าแห่งนี้ จุคนได้ราว 5000 คน มีอายุยาวนานราว 2000 ปี แม้ขณะนี้ยังยืนอวดโฉมแสดงความยิ่งใหญ่แห่งอาณาจักรโบราณได้อย่างน่าทึ่ง คุยกันไปมองภาพไป นึกแล้วช่างเหมือนกับความฝัน ผมอายุ 45 ปี นั่งอยู่ตรงหน้าสิ่งก่อสร้างอายุราวสองสหัสวรรษ ผมคงต้องตายแล้วเกิดอีกกี่ครั้งจึงจะมีอายุเท่ากับสิ่งก่อสร้างแห่งนี้
แวะเที่ยวโรมกับอาจารย์อีกรอบนะคะ
ชอบความคิดคุณโสภณ ค่ะ
เราตายแล้วเกิดใหม่อีกกี่ครั้ง จึงจะอายุเท่ากับโคลีเซียม
สิ่งปลูกสร้างมหัศจรรย์นี้ยังคงอยู่ เราเคลื่อนที่ไปตามกาล...
เรียนอ.ชยพร
ผมยังไม่ได้อ่านวิธีแก้ หนอนกินใบย่านางเลยครับ บอกกันหน่อยก็ดีครับบบ
สวัสดีค่ะ
เรียนคุณภูสุภา
ชีวิตคนมันเป็นเช่นนี้เอง เกิดมาแล้วก็ยึดติดกับบางสิ่งบางอย่าง หรือทุกสิ่งทุกอย่าง
แล้วก็พรากจากสิ่งเหล่านั้นไป โดยไม่เต็มใจ
ภาพแห่งความหลัง ภาพแห่งความทรงจำ อดีตและคนที่จะกลายเป็นอดีต
เป็นสิ่งปลูกสร้างที่น่าทึ่งมากค่ะ...ดาวยังไม่เคยมีโอกาสไปเห็นของจริงสักที
ไปเที่ยวพร้อมกับบันทึกของอาจารย์ดีกว่า อิอิ
เรีนคุณบลูสตาร์
ยังมีโอกาสครับ แต่ว่าแรกนี้ เที่ยวเมืองไทยเราก่อนเรื่อยไปนะครับ ฝึกไว้
ขอให้สมหวัง อย่าลืมบันทึกมาแบ่งกันอ่านนะครับบบบบ
อ่านกวี"หวาน" หน่อยครับ ที่นี่
ตามมาชมการเดินทางไปต่างแดน น่าตื่นเต้น จังนะคะ ขอเริ่มจากบันทึกนี้ก่อน
ตะกี้ มีข้อติดขัดการโหลดภาพค่ะ ต้องกลับไปแก้ไขบันทึก ✿อุ้มบุญ✿ ก่อน
เรียนคุณอุ้มบุญ
มีคนอ่านถือว่าเป็นความภาคภูมิใจของคนเขียนงานครับผม