เป็นอยู่ด้วยจิตว่าง"
จงทำงาน ทุกชนิด ด้วยจิตว่าง ยกผลงาน ให้ความว่าง ทุกอย่างสิ้น กินอาหาร ของความว่าง อย่างพระกิน ตายเสร็จสิ้น แล้วในต้ว แต่หัวที ท่านผู้ใด ว่างได้ ดังว่ามา ไม่มีท่า ทุกข์ทน หม่นหมองศรี “ศิลปะ” ในชีวิต ชนิดนี้ เป็น”เคล็ด” ที่ ใครคิดได้ สบายเอยฯ ตามไปนะครับ Putarapon Ratanapan (เด็กบ้านนอก)
■