ยากรักษา
เปิดทุกสิ่งเก็บทุกอย่างเตรียมออกสู่แสง....(แสงแดด,แสงจันทร์,แสงนีออน,แสงโสม...) อะไรก็ตามแต่ ปรากฎว่าเปิดกระเป๋าแล้วใจมันสั่น นอกจากไม่หายเหงา แล้วมันยังชวนความเศร้ามาทักทายอีก โอ้กระเป๋าตังก์เจ้ากรรมดันอดโซเหี่ยวแห้ง
เอาใหม่..... เปิดใจ เปิดหน้าต่างรับลมอ่อน ๆ แสง....อะไรก็ได้ที่ไม่เจอเอลกอฮอล์ คลอเคล้าเพลงบรรเลงเบา ๆ (ใช้เพลงบรรเลงและดี อย่าเอาธรณีกรรแสงเป็นพอ ถ้าเปิดเพลงค่าย ต่าง ๆ แล้วเดี๋ยวเผลอลืมตัวเป็นพระ- นางมิวสิค อีกยุ่งเลย อย่าไปยุ่งกับเขา ) เพลงบรรเลงไม่มี ก็ร้องเองเลย ไม่รู้จะร้องอะไร เพลงชาติ หรือไม่ก็เพลงช้าง
เจ็บคอ ! ร้องไม่ได้.....ทำไง....ปิดหน้าต่าง อาบน้ำนอนซะ....เดี๋ยวก็เช้า ท่องไว้ เดี๋ยวก็เช้าแล้ว............
ใช่ค่ะทำไมชีวิตเราต้องมีทุกข์และสุขคู่กันด้วยค่ะ
อยากเจอความสุขเร็วๆๆจังเลยค่ะ
ขอบคุณนะค่สำหรับข้อคิดดีๆๆค่ะ