เป็นคนโชคดีที่เกิดมาก็มีทั้งหมาและแมว รวมทั้งนก ปลา อยู่ในบ้านให้ได้เห็น ได้เล่น ได้เลี้ยง คิดว่าการที่ได้มีโอกาสเช่นนี้มีส่วนอย่างมากที่ทำเราเป็นคนอ่อนโยน รักผู้อื่น รักสัตว์ รักสิ่งแวดล้อม คิดถึงความรู้สึกของผู้อื่นด้วยการสังเกต เพราะสัตว์เลี้ยงพูดกับเราไม่ได้ แต่เขาจะสื่อสารด้วยอากัปกริยาที่เราต้องเรียนรู้สังเกตเอาเอง และแต่ละตัวแต่ละชนิดก็มีเอกลักษณ์ของเขาเองที่ไม่เหมือนกัน 

เมื่อมีลูกสามคนก็เคยนึกเสียดายเหมือนกันที่ลูกไม่เคยมีโอกาสเหมือนเรา เพราะเราอยู่ในแฟลตราชการที่ไม่อนุญาตให้เลี้ยงสัตว์ แต่ลูกๆก็จะได้เห็นว่าเราคุยสื่อสารกับหมาแมวที่เราพบเห็นอย่างไรอยู่เสมอ สังเกตว่าลูกๆก็จะเป็นเด็กที่รักสัตว์ แต่จะไม่ค่อยรู้วิธีในการสื่อสารกับสัตว์แบบเป็นธรรมชาติอย่างที่เราทำได้

เมื่อมีบ้านของเราเอง ได้โอกาสที่จะเริ่มเลี้ยงสัตว์ เราก็ตกลงกันไว้ว่า เราจะเลี้ยงหมาที่ไม่ใช่หมาพันธุ์ อยากเลี้ยงหมาไทยบ้านๆธรรมดากัน เราได้โกโก้มาจากพี่เลียงน้องต้นไม้ของอ.จันเพื่อนบ้านที่แสนน่ารักของเรานี่เอง ตอนที่โกโก้น่าจะอายุประมาณ 3-4 เดือนกำลังซนทีเดียว น้าเยาว์เจ้าของเดิมบอกว่ากำลังเริ่มคันปาก กัดโน่นกัดนี่จนต้องผูกเอาไว้ให้ดี

ดังนั้นช่วงแรกที่โกโก้มาอยู่กับเรา ก็หากระดูกสำหรับแทะของหมาโดยเฉพาะมาเตรียมไว้ให้ ใช้วิธีสอนโกโก้ให้แทะเฉพาะสิ่งที่เราส่งให้ พอเขาไปกัดแทะอะไร ทุกคนก็จะยื่นกระดูกให้จนโกโก้รู้ว่า กัดได้เฉพาะสิ่งที่เราส่งให้ โกโก้เป็นหมาที่ค่อนข้างสงบ ไม่เห่าพร่ำเพรื่อ ฉลาด สอนง่าย จึงไม่น่าแปลกเลยที่ทั้งสามหนุ่มจะสนุกกับโกโก้เหมือนมีน้องเล็กๆอีกคน 

Coco1

Coco2

โกโก้จะขี้อ้อน ชอบนอนอิงแอบพี่ๆ ขี้ประจบมาก จับให้ทำอะไรก็ยอมไปหมด

Coco3

ท่าอาบน้ำที่คุณแม่ชื่นชมโกโก้มาก เพราะเขายืนเกาะโถส้วมให้อาบน้ำมาตั้งแต่แรกจนถึงปัจจุบัน ที่ยืนแล้วคุณแม่ไม่ต้องก้มหลังอีกแล้ว

ขอฝากคำแนะนำถึงทุกครอบครัวที่สามารถเลี้ยงสัตว์ได้ ให้มีสัตว์เลี้ยงให้เด็กๆได้ใกล้ชิด จะให้ประโยชน์ที่ลึกซึ้ง เป็นการสอนให้เด็กๆรู้จักความรักแบบที่ไม่ต้องมีเงื่อนไข ความรักความเอาใจใส่ที่ต้องมีให้กันด้วยการสังเกต การเอาใจใส่ที่ไม่ใช่ด้วยคำพูดเท่านั้นค่ะ