มัทนา
มัทนา (พฤกษาพงษ์) เกษตระทัต

เกิดมาในโลกจะมาให้คนอื่นเข้าใจเราทุกขั้นทุกตอนได้อย่างไร! | บางส่วนจากการเสวนากับอ. เสกสรรค์ ประเสริฐกุล


จากงานเสวนากับอ. เสกสรรค์ประเสริฐกุล ที่คณะทันตแพทยศาสตร์ มธ 8 กย 2553

จงระวังกับดักของความต้องการที่จะทำความดี

ทุกข์เพราะยึดความดีความถูกต้อง

ถือว่าตัวเองสูงส่งกว่าคนอื่นจนไม่สามารถเป็นมิตรกันได้

คุณจะทุกข์และเริ่มเป็นคนไม่น่ารัก

 

คุณต้องเลิกปวดร้าวกับการที่โลกเป็นเช่นนี้

คุณต้องก้าวข้ามมันไปให้ได้ ไปอยู่เหนือความดีความชั่วที่เป็นสัจจะสมมติ

 

ทุกครั้งต้องเตือนตัวเองว่า "เราอาจจะผิดก็ได้"

แต่ถ้าแน่ใจและรู้สึกแท้ๆว่าเราทำในสิ่งที่เราไตร่ตรองแล้วว่าดี

จงกล้าที่จะยืนในที่ที่คนอาจจะยังไม่เข้าใจ อาจจะถูกทิ้งให้โดดเดี่ยว ถูกใส่ร้าย ถูกประนาม

จงเข้มแข็งที่จะเจออะไรแบบนี้ จงมีเมตตาในการสื่อสารกับคนที่ไม่เข้าใจเรา

ไม่ต้องไปทะเลาะ แต่ต้องมีวิธี มีขั้นตอนที่มากกว่า

อยู่ๆจะไปชนเลยโดยตรง ไปเคลียร์โดยตรง

บางทีต้องปล่อยให้ค่อยเป็นค่อยไป

 

อ. เสกสรรค์ ประเสริฐกุล บอกว่าไม่ต้องเอาท่านเป็นตัวอย่าง แต่ให้เป็นอุทาหรณ์

แต่ก่อนโดนใครรังแกก็ชกกลับเลย ทะเลาะกับเค้าไปทั่วเพราะคิดว่าตัวเองทำในสิ่งที่ถูกต้อง

ถ้าเป็นคอนนี้ก็คงไม่ชนเลย ต้องมีขั้นตอนมากกว่านั้น

นอกจากนี้อ.ยังยกตัวอย่างวรรณสิงห์ว่าน้องเป็นคนเดียวในห้องเรียนที่ไม่ยอมลอกข้อสอบ

ถ้าเชื่อว่าเป็นสิ่งที่ถูกก็จงเข้มแข็งที่จะเจอปฎิกิริยาของสังคม  

ถ้าเราถูกจริงดีจริงเราต้องมีเมตตา

 

ทั้งนี้ทั้งนั้น ทั้งหมดเป็นปรากฎการณ์ชั่วคราว เป็นเรื่องสมมุติ

เราต้องไม่่สนอง ego ของเรา แต่ให้พยายามพิสูจน์สัจธรรม  

ความจริงเกิดจากหลายเหตุปัจจัย อยู่อย่างเกี่ยวโยง แล้วก็แปรรูปไป อย่าไปยึดติด

ถ้าเค้าไม่พร้อมก็ stand by ไม่ตัดสิน เมื่อเค้าพร้อมเราก็สื่อสารอย่างมีเมตตา

 

ศีลธรรมเป็นบันได สัจจะสมมติทำให้คนอยู่ร่วมกันได้ แต่เราต้องปีนขั้นแล้วข้ามมันไปให้พ้น

 

ตวามดีมันกำกวม มันมีทั้งลึกซึ้งและผิวเผิน ทำบุญ 9 วัด ให้เงินขอทาน เป็นต้น

หรือการที่เป็นคนเรียบร้อยมาก เจออ. ไหว้วันละ 10 ครั้ง

เป็นคนดีดี แต่อย่าดีแบบงีเง่าไปวันๆ ต้องมีกลยุทธ มีความสามารถ

แต่ไม่ใช่ว่าเอาแต่ตัวเอง เอาตัวรอดอย่างไร้ศักดิ์ศรีไร้เกียรติ

แล้วซักวันนึงคุณจะรังเกียจตัวเอง

 

ในชีวิตนี้จะเสียโอกาสในชีวิตไปบ้างก็ไม่เห็นจะเป็นไร

ผมใช้ชีวิตอย่างสมถะ แต่แบ่งเวลาให้เลี้ยงชีพพอดูแลตัวเองได้

 

ต้องเป็นคนจริง คือต้องจริงใจกับตัวเอง วิพากษ์ตัวเอง

จุดหมายสูงสุดที่พยายามไปเราไม่ได้จะเอาไปอวดใคร

อย่างความสงบนิ่งข้างใน มีคุณเท่านั้นที่รู้อยู่คนเดียวว่าจริงหรือไม่จริง

 

ถ้าอายุ 40 แล้วยังงงๆ นั่งทำงาน 5 โมงเย็นแล้วคิดถามตัวเองว่า ชีวิตคืออะไร โลกคืออะไร นี่เรากำลังทำอะไรอยู่ ผมว่ามันยังไงอยู่

แต่จะให้อยู่ดีๆทุกคนหันมาพยายามเข้าใจทั้งหมดก็คงเป็นไปไม่ได้ แต่ละคนต้องผ่านขั้นตอน ผ่านประสบการณ์ตัวเอง

ผมมาถ่ายทอดประสบการณ์ อาจจะย่นระยะเวลา ย่นความทุกข์ใครไปได้บ้าง

แต่ให้ทุกคนงอกงามมาจากความเป็นตัวของคุณเอง ผมไม่ได้มีไว้ให้ copy

 

อ. ตบท้ายการเสวนาวันนั้นว่า

 

"สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม กรรมใครกรรมมันด้วย" เหอๆ

 

หมายเลขบันทึก: 392902เขียนเมื่อ 11 กันยายน 2010 08:19 น. ()แก้ไขเมื่อ 10 มิถุนายน 2012 18:20 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (4)
รัตรวี แก่นศักดิ์ศิริ

สุดยอดมากเลยค่ะ!!!!อาจาร์ยเสกสรรค์นี่........

(แต่หนูอายุแค่19ค่ะยังไม่ถึง40 ที่กำลังพยายามเข้าใจโลกมนุษย์และบทความ บางทีอาจจะยังไม่เข้าใจซะหมดก็ขออถัยด้วยค่ะ ส่วนบทความนี้มันได้ออกมาจะเครื่องปริ้นที่บ้านหนู หวังว่าครูจะไม่สงวนลิขสิทธฺ์น่ะค่ะ)

รัตรวี แก่นศักดิ์ศิริ

สุดยอดมากเลยค่ะ!!!!อาจาร์ยเสกสรรค์นี่........

(แต่หนูอายุแค่19ค่ะยังไม่ถึง40 ที่กำลังพยายามเข้าใจโลกมนุษย์และบทความ บางทีอาจจะยังไม่เข้าใจซะหมดก็ขออถัยด้วยค่ะ ส่วนบทความนี้มันได้ออกมาจะเครื่องปริ้นที่บ้านหนู หวังว่าครูจะไม่สงวนลิขสิทธฺ์น่ะค่ะ)

19 เริ่มเร็วดีมากๆค่ะ ยินดีด้วยจริงๆ : )

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี