ทุกนาทีมีไว้สร้างบุญ
เรียบเรียงจากพระะรรมเทศนาพระภาวนาวิริยคุณ (หลวงพ่อทัตตชีโว)
วันนี้อยากจะให้พวกเราทบทวนตัวเองว่า เราใช้เวลาชีวิตอันมีค่าเปลี่ยนเป็นบุญบารมีอันคุ้มค่าแล้วหรือยัง? เราต้องไม่ลืมว่าสิ่งเดียวที่ทำให้ใจผ่องใสได้คือ "บุญ" ถ้าหากเราพยายามนึกถึงบุญแล้วแต่นึกไม่ค่อยออก ก็แสดงว่าหนึ่งปีที่ผ่านไปนั้นใจของเรามีบุญน้อยเหลือเกิน เวลาชีวิตที่ผ่านไปก็สูญเปล่าไม่ได้ประโยชน์คุ้มค่าต่อชีวิตเลย แต่ถ้าเรานึกถึงบุญแล้วสามารถนกทบทวนบุญได้ง่าย นึกครั้งใดก็ปลื้มใจทุกครั้งย่อมแสดงว่าใจเราอยู่ในบุญดีเหลือเกิน จึงนึกประชุมบุญได้ง่่าย หนึ่งปีที่ผ่านไปช่างคุ้มค่าเหลือเกิน ทุกนาทีชีวิตของเรามไว้สร้างบุญอย่างแท้จริง
บุญใหม่ในวันนี้ คือเสบียงบุญในวันหน้า
ก่อนที่จะทบทวนบุญเรามาทำความเข้าใจเรื่องบุญให้ชัดเจเสียก่อน บุญคืออะไร?
บุญ คือ พลังงานบริสุทธิ์ที่เกิดขึ้นในใจของมนุษย์ ทุกครั้งที่ตั้งใจ ละเว้นความชั่ว ทำความดีและกลั่นใจให้ผ่องใส ส่งผลให้เกิดความสุข ความปลื้มปิติภายในใจใน
เมื่อบุญเกิดขึ้นในใจแล้วบุญได้หล่อเลี้ยงใจทำให้มีอายุยืนยาว เป็นพลังชีวิต พลังความคิด สติปัญญา เป็นพลังงานแห่งความสำเร็จรุ่งเรือง แม้ที่สุดบุญเป็นพลังในการดึงดูดทรัพย์สมบัติมาเลี้ยงในชีวิตได้ด้วย
บุญที่หล่อเลี้ยงชีวิตมนุษย์ของเรานี้ มี 2 ใหญ่ๆ คือ
1. บุญในอดีตที่เราทำมาดีแล้ว
บุญในงบแรกนี้ แบ่งออกเป็น 2 ประเภทย่อยคือ
* บุญในอดีตช่วงไกล ได้แก่บุญที่เราทำมาดีแล้วนับด้วย ร้อยชาติ พันชาติ แสนชาติ จนกระทั่งเราเข้าสุ่ครรภ์มารดา
* บุญในอดีตช่วงใกล้ ได้แก่บุญที่เราทำดีแล้วตั้งแต่วันคลอดออกจากครรภ์มารดา จนถึงเมื่อวานนี้ถือเป็นบุญในอดีตทั้งหมด
2. บุญปัจจุบันที่เรากำลังทำอยู่
เนื่องจากว่าเราไม่รู้ว่าเรามีบุญในอดีตอยู่เท่าไร และบุญจะหมดลงวันใด ? เพราะฉะนั้น สิ่งที่เราทำได้ในขณะนี้คือ "การเร่งสร้างบุญ" โดยถือหลักง่ายๆ สั้นๆ ว่า
* บุญใหม่ของเราในวันนี้ จะเป็นบุญเก่าของเราในวันพรุ่งนี้
* บุญใหม่ของเราปีนี้ จะเป็นบุญเก่าของเราในปีหน้า
* และบุญเก่าของเราในชาตินี้ จะเป็นบุญเก่าของเราในภพชาติเบื้องหน้าต่อไป
พูดง่ายๆ คือ "มีโอกาสเมื่อไรต้องรีบสั่งสมเสบียงบุญเมื่อนั้น" นีคือลักษณะการดำเนินชีวิตของ "ผู้ไม่ประมาท"
