
!! ฉันขอนอบน้อมตัวเป็นศิษย์ของพระพุทธเจ้า !!
เป้าหมายในชีวิตของฉัน คือ ต้องการมีความสุขค่ะ แต่ฉันอยากมีความสุขจริง ๆ สุขที่ใจ คือ มีความสบายใจ ไม่ทุกข์ร้อนใจ ซึ่งมีเพียงธรรมของพระพุทธเจ้าเท่านั้น ที่ชี้ทางสว่างให้ฉันได้รู้ว่า ที่ผ่านมาฉันโง่มานานแค่ไหน เพิ่มความทุกข์ และลดความสุขของทั้งตนเอง และผู้อื่นมานานแค่ไหน ต่อแต่นี้ไป ฉันจะยึดมั่นในคำสอนของท่านค่ะ
ฉันจะตั้งมั่นในจิตใจว่า ฉันจะมีสติ ปัญญา ในการดำเนินชีวิต ให้สมกับเป็นลูกศิษย์ของพระพุทธเจ้า ธรรมของพระพุทธเจ้า แม้ฉันนำมาปรับใช้ในชีวิตเพียงน้อยนิด(เท่าที่ฉันทำได้อ่ะค่ะ) ก็สามารถทำให้ฉันมีความสุขได้มากขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ
เพราะความไม่สบายกาย ความไม่สบายใจ การพลัดพรากจากสิ่งที่รัก ความผิดหวัง ความโศกเศร้า ร่ำไรรำพัน ความคับแค้นใจ เป็นความทุกข์ที่คนทั้งโลกต้องประสบ มีเพียงพระพุทธเจ้าเท่านั้น ที่คิดหาทางออกจากความทุกข์อย่างจริงจัง จนรู้แจ้ง เห็นจริงได้ด้วยตนเอง และทรงมีพระเมตตา เผยแผ่ธรรมของท่าน ให้มนุษย์ทั้งหลายได้ปฏิบัติให้เกิดผลสำเร็จ
ซึ่งฉันดีใจมากที่ได้เรียนรู้เพียงบางส่วนจากพระธรรมของท่าน เพราะยังมีมนุษย์อีกมากที่ไม่รู้จักธรรมของพระพุทธเจ้าว่าคืออะไร และยังมีมนุษย์อีกมากที่รู้จักพระธรรม แต่ไม่ได้ซาบซึ้ง และไม่รู้จักนำมาประยุกต์ใช้ในชีวิตของตนเอง
ฉันว่ามนุษย์ทุกคนกำลังแสวงหาความสุข แต่ความสุขของคนเราก็ไม่เหมือนกัน บางคนมีความสุขกับการมีเงินทองมากมาย บางคนมีความสุขกับการสมหวังกับคนที่ตนรัก บางคนมีความสุขกับการเจริญก้าวหน้าในตำแหน่งหน้าที่การงาน หรือบางคนมีความสุขกับการมีอำนาจอยู่เหนือคนอื่น พวกเขาคิดว่าสิ่งเหล่านี้ จะตอบโจทย์ในชีวิตพวกเขาได้ และทำให้มีความสุขขึ้น ความสุขเหล่านี้ คุณมั่นใจเหรอว่ามันเป็นความสุขจริง ๆ และคิดว่ามันถาวรแค่ไหน เคยลองกลับมาตั้งคำถามเหล่านี้กันบ้างไหมคะ และกว่าเราจะได้ความสุขเหล่านี้มา เราต้องเบียดเบียนใครบ้างรึป่าว ??????
เมื่อครั้งใดที่ฉันมีความทุกข์ใจ ทุกข์กาย ฉันจะศึกษาตามพระธรรมคำสอนของพระพุทธเจ้า และพบว่าเมื่อเราปรารถนาสิ่งใด ก็เป็นทุกข์ เมื่อได้มาแล้ว สูญเสียไปก็เป็นทุกข์ ฉะนั้น ความสุขอยู่กับเราไม่นาน ความทุกข์ก็เช่นกัน มันเป็นธรรมชาติอย่างนั้นเองค่ะ
เวลาที่ฉันต้องประสบกับเรื่องไม่สบายใจ ฉันจะคิดเสมอว่า ฉันเป็นถึงลูกศิษย์ของพระพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าสอนให้เรามีปัญญา ให้เราเบื่อหน่ายในทุกข์ ทำไมฉันยังกลุ้มใจอยู่ล่ะ เมื่อคิดอย่างนี้ครั้งใด ฉันจะมีกำลังใจต่อสู้ทุกครั้งไป ให้สมกับที่ได้ชื่อว่า “ เป็นลูกศิษย์ของพระพุทธเจ้า “
Written by
Jee Jie
--ขอบคุณนะคะ คุณทิมดาบที่ใส่ใจ และให้คุณค่ากับเรื่องราวความคิดเห็นของดิฉัน--
มาเป้นกำลังใจให้มั่นคงในสถานภาพนี้ตลอดไป และยิ่งขึ้นไปครับ
--ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะอาจารย์โสภณ เด๋วหนูจะพยายามมีสติรู้ปัจจุบันขณะให้มากที่สุดค่ะ จะพยายามไม่ให้สิ่งกระทบภายนอก เข้ามากระเทือนภายในใจค่ะ--
สาธุครับ...
:D