สวรรค์ของผมหมายถึงสถานที่ที่มีธรรมชาติร่มรื่นสวยงามให้ความสงบใจ

          เช้าวันที่ ๗ ส.ค. ๕๓ ผมไปถึงหน้าอาคารจามจุรี ๔ เวลา ๘.๓๕ น.   ยังเหลืออีกเกือบครึ่งชั่วโมงจึงจะถึงเวลาเริ่มประชุมสภามหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์   เห็นว่าอากาศเย็นสบายกำลังดี  ลมโชยสดชื่น   จึงนั่งเสพบรรยากาศที่เก้าอี้เหล็กยาวที่ตั้งเรียงอยู่

          เช้านี้ไม่มีผู้สูงอายุชาวจีนมานั่งเล่นและคุยกันอย่างเคย   สนามหญ้าตรงนี้เดิมไม่สวยงามอย่างนี้   เพิ่งได้รับการปรับปรุง   ทำให้นอกจากจะร่มรื่นอย่างเดิมแล้ว ยังรู้สึกสบายตา   ผมอดไม่ได้ที่จะใช้ iPhone ถ่ายรูปไว้   โดยนั่งถ่ายตรงเก้าอี้เหล็กตัวที่ผมนั่นนั่นเอง   ไม่ได้ขยับไปหาตำแหน่งที่แสงเหมาะ ให้รูปสวยขึ้น

          มีเสียงนกกวัก ร้องจากพุ่มไม้ทางซ้ายมือไกลออกไป   ถ้าเป็นนกกวักจริง ก็แสดงว่า นกชนิดนี้ปรับตัวอยู่กับชีวิตกรุงได้   ส่วนนกเขานั้นไม่ต้องห่วง เขาปรับตัวเป็นชาวกรุงไปเรียบร้อยแล้ว   และวันนี้ก็ส่งเสียงมาให้ความสุขแก่ผมด้วย

          มีคุณพ่อพาลูกเล็กๆ ๒ คนมาเดินเล่น   สักครู่ก็มีคน ๓ คน เป็นหญิง ๑ ชาย ๒ ลักษณะน่าจะเป็นนิสิตระดับบัณฑิตศึกษา หรือเป็นอาจารย์หนุ่มสาว วิ่งออกกำลังผ่านมา และวนกลับมาอีกเป็น ๒ รอบ ก่อนที่ผมจะขึ้นตึก   ผมนึกในใจว่า หากผมมีบุญ ได้มีสำนักงานอยู่ที่นี่ผมจะมาวิ่งออกกำลังแบบนี้ตั้งแต่เช้ามืด   แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าผมก็มีห้องทำงานในที่ที่สวนอย่างนี้เหมือนกันที่ศาลายา   วันหลังต้องลองไปวิ่งออกกำลังบ้าง   แล้วก็นึกขึ้นได้อีกเหมือนกันว่า   ก็เวลานี้ผมมีที่วิ่งออกกำลังในบรรยากาศนี้อยู่แล้ว   คือที่บ้าน   สดวกสบายกว่ามาก

          คิดดูอีกที ในสถานที่บรรยากาศดีและต้นไม้สวยอย่างนี้น่าจะมีนกมากกว่านี้   นกสวนตัวเล็กๆ น่าจะมาอยู่ได้   แต่ถ้าคนสวนใช้ยาฆ่าแมลง   นกก็คงอยู่ยาก   สรุปก็คือ จิตของผมโหยหาเพื่อนในธรรมชาติ   ซึ่งที่บ้านผมมีมากกว่ามาก   อาจเป็นเพราะที่บ้านผมรก ต้นไม้ปลูกไม่เป็นระเบียบ และทึบกว่ามาก   ที่พื้นดินมีใบไม้สุมอยู่ทั่วไป

          ผมเทียบบรรยากาศระหว่างที่หน้าตึกจามจุรี ๔ กับตึก SM ที่ผมเคยทำงานอยู่กว่า ๑๐ ปี   และตึกมหานครยิปซั่มที่เคยอยู่หลายปี   แล้วบอกตัวเองว่า ใครได้มาทำงานในจุฬาก็เหมือนอยู่ในสวรรค์   เหมือนกับผมไปอยู่ในสวรรค์ มอ. หาดใหญ่เกือบ ๒๐ ปี   สวรรค์ของผมหมายถึงสถานที่ที่มีธรรมชาติร่มรื่นสวยงามให้ความสงบใจ

          หลังประชุมและกินอาหารกลางวันเสร็จ เดินกลับไปที่รถ   ระหว่างทางพบโปสเตอร์โฆษณาละครล้อเลียนเสียดสีสังคม   เรื่อง Universitoom  โฆษณามหาวิทยาลัยที่เรียนง่ายจบง่าย ขาดเรียนได้ไม่จำกัด จึงถ่ายรูปเอามาฝาก 

 

วิจารณ์ พานิช
๗ ส.ค. ๕๓


 

 

รูปจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย