กราบขอบคุณที่ทำให้รู้จักบลอก

เมื่อปีการศึกษา  2552  ได้เข้าร่วมโครงการพัฒนาทักษะการทำวิจัยในชั้นเรียนของครูประจำการ  ที่ มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทาจัดขึ้นมีท่าน ผศ. ดร.กฤษดา  กรุดทอง  เป็นประธานโครงการ  ท่าน ผศ.ดร.สุชีรา  มะหิเมือง  รศ.ดร.ฤาเดช  เกิดวิชัย  และ ดร.สำราญ  ปิ่นทอง  เป็นนักวิจัยแกนนำ และบุคคลสำคัญ  คุณสุนทรี  พัชรประทีป  เป็นผู้จัดการโครงการ  ผลจากการเข้าร่วมที่จะบอกเล่าในที่นี้ คือ ได้รู้จักและใช้บลอก  ถึงขั้นติดบลอก  จึงเขียนโครงการพัฒนาระบบการประกันคุณภาพการศึกษาของโรงเรียน  ว่าจะจัดกิจกรรมพัฒนาระบบประกันคุณภาพการศึกษา  โดยนำบลอกไปใช้

ช่วงประมาณเดือนสิงหาคม  2553  ซึ่งเป็นช่วงปลายปีงบประมาณแล้ว  ข้าพเจ้าคิดว่างานยุ่งมาก  คงไม่มีเวลาพัฒนาระบบประกันโดยใช้บลอกแน่  พอดีเห็นน้องในห้องสำนักงานงบประมาณมีเวลาว่างเล็กน้อย(งานประกันขึ้นอยู่กับกลุ่มบริหารงบประมาณ)  จึงนำคู่มือการสร้างบล๊อกที่คุณสุนทรีเขียนไว้  ให้น้องคนนั้นสร้างบลอกระบบประกันคุณภาพการศึกษาโรงเรียนเทพลีลาให้  บอกว่าพี่ต้องการแบบนี้ๆนะ  น้องทำให้สำเร็จ  ได้ทดลองใช้แล้ว  จึงเรียนให้รองผู้อำนวยการกลุ่มบริหารงบประมาณทราบและทำเอกสารแจกในที่ประชุมครูโรงเรียนเทพลีลาประจำเดือนกันยายน  ท่านสนับสนุน  ชื่นชม  ความสำเร็จเกิดขึ้นส่วนหนึ่งแล้ว  ดีใจจัง  เท่านั้นยังไม่พอ  ไม่จุใจ  ได้นำความคิดนี้ไปขยายผลต่อให้หน่วยงานต่างๆ  ได้แก่  กลุ่มสาระฯ  สร้างด้วย  ขออนุญาต"เผยน่าน" เอกสารที่คุณสุนทรีเขียนไปด้วย  แหมดีใจมากเลย  ฝันเป็นจริงแล้ว  ไม่ใช่ฝันลมๆแล้ง หรือ plan แล้ว นิ่งอีกต่อไป  ในขณะนี้ถือว่าประสบความสำเร็จเกินคาดสำหรับงานในปีงบประมาณ 2553 

กราบขอบคุณชาวสวนสุนันทาที่ทำให้รู้จักบลอกจ้า  นึกถึงเรื่อง "คิดในเรือ เขียนในเรือ" ที่เขียนว่า 

     " โครงการฯงานสร้างสรรค์สังคม        เรานิยมชมชอบท่านนา

ก่อให้เกิดพัฒนาการศึกษา                    อยากบอกว่าขอบคุณท่านกฤษดา(และคณะ)"

      โครงการฯ หมายถึง  โครงการพัฒนาทักษะการทำวิจัยในชั้นเรียนของครูประจำการ 

ผลจากการปฎิบัติที่ผ่านมา  มีครูหลายๆท่านถามและชื่นชมว่าทำอย่างไร  งานที่ทำอยู่ทุกวันก็มากแล้ว  ได้ตอบว่า  ไม่มีใครเก่งมาแต่เกิด  ทุกอย่างต้องเรียนรู้ทั้งนั้น  ใหม่ๆก็คำนับบลอกอยู่ 2-3วัน  ไม่ได้ซะที  ต่อมาก็ทำได้ ถ้าเราจะทำ (ตอนนั้น ปีที่แล้ว  ไม่ทำไม่ได้เพราะเข้าร่วมโครงการฯแล้ว  ไปขอความช่วยเหลือจากครูคอมพ์และจากเด็กๆด้วยซ้ำ)

ขอจบบันทึกนี้ก่อนนะจะ