วันนี้มีโอกาสได้ไปสังเกตการสอนของน้องนักศึกษา Internship สาขาคณิตศาสตรศึกษาของมหาวิทยาลัยขอนแก่น น้องสอนม. 2 เรื่องความเท่ากันทุกประการของสามเหลี่ยมด้านเท่า ในโรงเรียนขยายโอกาสแห่งหนึ่ง
ภาพรวมของกิจกรรมใช้ได้ แต่ขาดหลักสำคัญของการสร้างทางเรขาคณิตไป ก็คือน้องไม่ได้ให้วงเวียนไปในซองอุปกรณ์ นักเรียนเลยวาดสามเหลี่ยมจากสันตรง(ไม้บรรทัด) และสร้างมุมโดยใช้ครึ่งวงกลม ทั้งที่ให้เวลาในการสร้างนานพอสมควรที่จะสร้างสามเหลี่ยมสองรูปที่เท่ากันทุกประการได้โดยใช้วงเวียนและสันตรง
การสอนในครั้งนี้ทำให้มีมุมมองความคิดหลายอย่างเกี่ยวกับการสอนของครูไทย(ไม่เกี่ยวกับน้องคนที่กล่าวถึงข้างบน)ว่ามีลักษณะเช่นนี้หรือไม่ แล้วมีลักษณะแบบนี้อีกเท่าไหร่กันหนอ เช่น
1. ความรู้วิชาการไม่เพียงพอ ไม่แน่ใจว่าที่เด็กพูดนั้นถูกหรือผิด
2. ความรู้ทางกระบวนการสอนไม่แน่น
3. เทคนิควิธีในการนำเข้าสู่สถานการณ์ปัญหาไม่น่าสนใจเพียงพอ ทำให้เด็กไม่สนใจเรื่องที่ครูต้องการที่จะนำเข้าสู่บทเรียน
4. การอธิบายคำสั่ง หรือการให้คำสั่งในการปฏิบัติงานไม่แน่ชัด คลุมเครือ
5. มีกิจกรรมการเรียนการสอนน้อยทำให้เด็กไม่อยากเรียน เอาแต่พูดๆตามหนังสือ
6. ในห้องเรียนเอาแต่สอน สอน และสอนตามเนื้อหา จนลืมสรุปสิ่งที่ได้เรียนรู้ในแต่ละคาบ
7. ไม่มีเทคนิคในการหยิบยกแนวคิดของเด็กมาเป็นประเด็นพูดคุยในห้องเรียนเพื่อนำไปสู่ความหมายและหาข้อสรุปร่วมกัน
8. การสรุปความในแต่ละครั้งไม่มีความเชื่อมโยงความรู้ในคาบนั้นและคาบต่อๆไป
9. มักจะรีบตัดสินเด็กว่า ที่เด็กพูดมานั้นถูกหรือผิด บางครั้งสิ่งที่ครูคิดว่าผิด แต่อาจจะถูกในมุมมองของเด็กก็ได้ เช่น ครูถามเด็กว่า "สามเหลี่ยมมีด้านกี่ด้าน" ถ้าเป็นท่าน ท่านจะตอบอย่างไร ระหว่าง สาม หรือ สี่ ด้าน เพราะเหตุใด? ถ้าท่านเป็นครู ได้ยินเด็กบอกว่ามี สี่ด้าน แล้วท่านจะทำอย่างไรต่อไป
10. ครูไทยรู้หรือไม่ว่าคณิตศาสตร์เป็นภาษาสัญลักษณ์ ดังนั้นจึงย่อมมีการแสดงแทน ที่เรียกว่า representaion จากโลกแห่งนามธรรมไปสู่โลกแห่งความเป็นรูปธรรมที่จับต้องได้ (3 โลก)
11. ครูไทยสอนเนื้อหาดีแต่ไม่เชื่อมโยงเนื้อหาเก่ากับใหม่
12. แล้วหนังสือที่ใช้ประกอบการเรียนหรือหลักสูตรที่ใช้มีความเหมาะสมเพียงใด ทำไมเด็กนักเรียนที่ประเทศอื่นเขาเรียนแค่ครึ่งวันแล้วกลับบ้านได้แล้ว อย่างมรามาเลย์เซียที่เคยไปดูงาน เขามีสอน 2 กะด้วยซ้ำ เช้าบ่าย และทำไมบ้านเราการบ้านเยอะจัง ทำไมที่อื่นการบ้านแทบไม่มีเลย
13. แล้วทำไมเด็กยังเรียนพิเศษเยอะทั้งๆที่บางโรงเรียนก็ดีมีเด็กสอบได้แพทย์เกือบยกห้อง ก็ยังเป็นห้องที่เรียนพิเศษทุกคน มันเกิดอะไรกับการศึกษาไทย เฮ้อ !
รู้สึกว่ายิ่งเขียนยิ่งมีปัญหาเยอะ
14. ขอ ตั้งข้อสังเกตสุดท้าย ทำไมเด็กเก่งไม่เรียนครู ถ้าเด็กเก่งเป็นครูก็น่าเชื่อได้ว่าลูกศิษย์ของเค้าก็น่าจะเก่งตามครูของเค้าด้วย ยิ่งถ้าคนเก่งได้มาเรียนด้าน Education ด้วยแล้วการเรียนการสอนของไทยคงไปได้สวยมากกว่านี้ และที่สำคัญเด็กไทย และคนไทยในอนาคตคงจะเก่งขึ้นมากกว่าปัจจุบันนี้แน่นอน รัฐบาลจะได้ไม่ต้องมาเสียงบประมาณมากมายแต่เสียเปล่าแบบนี้
วันนี้คงไว้แค่นี้ก่อน มีงานเข้าแล้วค่ะต่องรีบไปดำเนินการ
สวัสดีค่ะ