ชีวิตกับงาน ฉันเห็นคนผสมปูน..เขายกถุงปูน...แล้วเทออก เขาหยิบพลั่ว ตักทรายใส่ เทน้ำ ใช้จอบพลิกกลับไปมา แล้วก็ตักปูนใส่...เทน้ำ...พลิกปูนผสมทราย จนเป็นเนื้อเดียวกัน ฉันเห็นเขาเงยหน้าขึ้น ยกแขน...ปาดเหงื่อ แล้วตักปูนที่ผสมแล้วใส่ถัง แล้วเขาก็ทำแบบเดิมอีก...นาน ตลอดเวลาที่ท้องหิว อาจจะ...วันนี้...พรุ่งนี้ หรืออาจจะชั่วชีวิต ...ช่างน่าศรัทธาจริงๆ. แล้วคุณล่ะ ทุ่มเทกับงานแค่ไหน ลองคิดทบทวนดู...
คนเราบางครั้งเวลาทุ่มเทกับงานที่ทำแล้ว พองานเสร็จออกมาก็น่าภูมิใจอยู่ไม่น้อยนะค่ะ
สวัสดีค่ะ
สบายดีหรือเปล่า งานมากหรือค่ะ ทานข้าวอร่อยไหม ฝนตกหรือเปล่า นานๆมาตั้งคำถามทักทายก่อนเลยค่ะ งานสร้างบ้านเป็นงานหนัก งานกลางแจ้งที่ช่างมีความอดทนมาก กับความเหนื่อยร้อนแดด ยกของหนักๆ ฯ
■ ขอบคุณครับ คุณกานดา
■ ครูจ่อยและครอบครัวสบายดี
■ มีความสุขเช่นกันนะครับ
น่ายกย่องพวกที่ใช้แรงงานเข้าแลกเงิน...เพราะชีวิตเลือกไม่ได้
แล้วพวกที่ทำงานสบายๆไม่ต้องตากแดดตากฝน อยู่ในห้องแอร์ จะคิดได้ไหมหนอ..
การทำงานทำให้คนเต็มคนใช่ไหมครับ
จะพยายามทำงานอย่างเต็มที่ครับ
ขอบคุณครับ...
สวัสดีค่ะพี่ครูจ่อยหนูว่างานทุกอย่างล้วนต้องสูญเสียเหงื่อแต่จะมากหรือน้อยอยู่ที่งานนั้นว่าใหญ่หรือเล็กและมีคนทำงานร่วมกันมากน้อยแค่ไหน หากทุกคนในหน่วยงานมีความสามัคคีหนูว่างานนั้นจะสำเร็จได้ไม่ยากและไม่ค่อยเหนื่อยเท่าไหร่ และหนูขอถือโอกาสนี้ขอบพระคุณชาวนาทุกท่านที่ปลูกข้าวให้เรากินหากไม่มีพวกท่านเราก็อด จริงไหมคะ อิ อิ
เป็นกำลังใจให้เสมอค่ะ