รู้ระมัดระวังรู้ยั้งคิด

ไปเจองานชิ้นนี้ที่บล็อกแห่งหนึ่ง  ขอบคุณเจ้าของบล็อกที่หยิบงานชิ้นนี้มาโพสต์ไว้  เพราะเป็นงานที่ผมเขียนลงในสกุลไทยเมื่อหลายปีมาแล้ว  และไม่ได้ติดตาม  พอรู้ว่าได้ตีพิมพ์ก็พยายามหาสกุลไทยฉบับนั้นแต่หาไม่เจอ  ต้นฉบับที่ทำก็ไม่ได้เก็บไว้  พอมาเจอก็เลยดีใจ และขอนำมาโพสต์ไว้ในที่นี้ด้วยครับ

บทกวี มิ่งมิตรในเรือนชาน โดย ไพโรจน์ คงเกิด

        เพียงเรามีกันและกันไม่หวั่นไหว
ทุกข์เพียงใดก็ไม่ท้อจะก่อฝัน
ตราบราตรียังอยู่เคียงคู่จันทร์
เราจะร่วมฝ่าฟันสู่เส้นชัย

        พ่อ แม่ ลูก ผูกพันมีฝันร่วม
ฝันที่รวมความผูกพันอันยิ่งใหญ่
ฝันที่เกิดฝันที่ก่อทอสายใย
ความรักให้ยืนยงไม่หลงทาง

        มีโอบเอื้ออาทรมีผ่อนผัน
มีวิถีที่ร่วมกันถากและถาง
จุดมุ่งหมายเรามุ่งมาดร่วมวาดวาง
มีแบบอย่างดีงามตามครรลอง

        รู้ดำเนินตามวิถีที่เลือกเฟ้น
รู้ละเว้นในวิถีที่มัวหมอง
รู้ถูกผิดรู้ยอมรับประคับประคอง
รู้จักท่วงทำนองของชีวิต

        รู้บทบาทรู้หน้าที่ที่เหมาะสม
รู้เพาะบ่มเปลี่ยนแปลงแต่งจริต
รู้ระมัดระวังรู้ยั้งคิด
เพราะเรามีมิ่งมิตรใรเรือนชาน


 ไพโรจน์ คงเกิด (นครศรีธรรมราช)