Mungjak Suphamart คืนนี้คงเป็นคืนที่ฉันลุ่มร้อน
และคืนนี้ อยากจะทำก็ทำได้เพียงอ้อนวอน
และขอพร ให้คืนนี้ฉันเข้านอนเพื่อลืมที่ผ่านมา
เฝ้าภาวนาให้ฉันลบภาพเธอทิ้งไป
ตื่นมาฉันคงอุ่นใจ เมื่อพบกับวันนี้
Mungjak Suphamart ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า....
ทำไม่คนเราต้องร้องไห้ ง่ า ย ง่ า ย...
กับ.."เ รื่ อ ง เ ดิ ม เ ดิ ม"
บางครั้ง... ความภูมิใจของคนเรา ก็ไม่ได้อยู่ที่คำกล่าวขวัญถึงอย่างชื่นชมเสมอไป แต่... อาจจะอยู่ที่...การทำใจให้กว้างๆ ซ่อนตัวอยู่ห่างๆ แอบมองอยู่ไกลๆ พร้อมกับรอยยิ้มที่ริมฝีปากของเราเอง.. ในขณะที่มองใครต่อใครกำลังหัวเราะรื่น ในวันที่ฉลองความสำเร็จ..... และ.... เราได้กระซิบบอกกับตัวเองว่า..."ความสำเร็จที่ใครๆ กำลังฉลองกันนั้น เกิดขึ้นได้เพราะใคร".....Mungjak Suphamart
เ ห นื่ อ ย ห นั ก มาจากไหน
ค ว า ม รั ก ก็เยียวยาได้
ต่อให้วันคืน รุ่ ม ร้ อ น
ความรักก็จะผ่อนให้ เ ย็ น ล ง
--------------------------------------------
* สายลมพัดแผ่วผ่าน..ห วั่ น ไ ห ว
* กระซิบเศร้าจากแดนไกล..ใ จ ท้ อ
* แรงเทียนลู่แรงล้อ..แ ร ง ล ม
* ปิดป้องแรงล้อลม..อ ย่ า ท้ อ
--------------------------------------------
ขอบคุณเจ้าของบทกลอน
ขอบคุณพลังใจ ความห่วงใยที่มอบให้
ขอโทษที่ชอบทำให้ไม่สบายใจบ่อยๆ
