...แต่ใจมันไม่ธรรมดา มันคิดอะไรเลยเถิดจนแทบตามมันไม่ทัน

...หลังจากเมื่อวานเกิดอาการฝันแปลกๆและตามไม่ทันฝันแล้ว  วันนี้ไปทำงานรู้สึกใจสั่นๆ ยิ่งสังเกตุมัน มันก็ยิ่งสั่นใหญ่ จับชีพจรวัดการเต้นของหัวใจก็ปกติ

...ใจมันคิดต่อ หรือจะหยุดครึ่งวันไปหาหมอ เอายามากิน ยาแก้ใจสั่นที่หมอเคยให้มา อีกใจหนึ่งก็ตามมาทักว่าใจเสาะอีกแล้ว วันจันทรืสิท่าถึงขี้เกียจ

...ใจมันเริ่มไม่ลงรอยกัน

...แต่ก็ต้องทนทำงานต่อเพราะต้องเข้าTraining HR และ IT จนถึงเที่ยงก็พัก

...เข้ามาต่อสู้กันต่อ ใจมันยังคิดเรื่องเดิมอยู่ หรือเป็นเพราะงานน้อยมันถึงมีเวลาคิดไปต่างๆนาๆ ยังคงปวดหัว วินเวียนอยู่ บอกเพื่อนที่เป็นหัวหน้าด้วยกันว่าอาจจะกลับเร็ว จะไปหายากินหน่อย ยาหมด...

...ประมาณบ่ายสามโมงเข้าห้องน้ำพอดีห้องพยาบาลว่างเลยเข้าไปพบพยาบาล พบว่ามีคนท้องเสียอยู่คนหนึ่งเป็นแฟนเพื่อนที่เป็นหัวหน้า ปวดท้องประจำเดือนคนหนึ่ง ปวดท้องโรคกระเพาะอีกคน

...วัดความดันก็ปกติ วัดการเต้นของหัวใจก็ปกติ

...ตกลงเป็นอะไรกันแน่ หรือมันใจเสาะเองจริงๆ ขอยาแก้ปวดหัวแล้วออกมาทำงานต่อ

...เพื่อนที่เป็นหัวหน้ามาบอกว่าขอกลับห้าโมงเพราะแฟนท้องเสีย ต้องไปรับตัวที่โรงพยาบาล(พยาบาลส่งตัวไป)

...ตั้งใจว่าจะกลับเร็วหน่อยเลยต้องอยู่ต่อจนเลิกงานสองทุ่มครึ่ง

...ก็ไม่เห็นเป็นอะไรมาก แค่ปวดหัวตัวร้อนธรรมดา

...แต่ใจมันไม่ธรรมดา มันคิดอะไรเลยเถิดจนแทบตามมันไม่ทัน

...ใจหนอใจ จิตหนอจิต ช่างคิดช่างฝัน ...