ข้าพเจ้าเคยเรียนเป่าขลุ่ยรีคอร์เดอร์(recorder)ระดับพื้นฐานมาบ้างในระดับประถม(ตอนที่เรียนไม่เคยรู้ว่าเครื่องดนตรีชนิดนี้เรียกว่า recorder ก็แค่เรียนตามที่ครูสอน จึงไม่ได้ให้ความสนใจเท่าไหร่)  พอเข้าเรียนมัธยมก็ไม่ได้ฝึกเป่าอีกเลยและพึ่งจะกลับมาสนใจอีกครั้งตอนเรียน ม. 6   เหตุที่ทำให้สนใจเครื่องดนตรีชนิดนี้คือ ตอนนั้นดูหนังฝรั่ง ซึ่งตัวละครในเรื่องเป่าขลุ่ยรีคอร์เดอร์(รู้ตอนนี้แหละว่ามันเป็นเครื่องดนตรีสากลชื่อว่า recorder)   ฟังแล้วรู้สึกว่าเสียงของมันเพราะดี    อยากลองเป่าดูบ้างจะได้มีกิจกรรมอื่นทำบ้างในเวลาว่าง(ปกติอ่านนิยายกับดูซีรีส์เกาหลี)และก็ฝึกเอาไว้เป่าเล่นสนุกๆกับเพื่อนเพราะดูแล้วมันไม่น่าจะเป่ายากอีกอย่างก็เคยเรียนมาบ้าง   แต่เนื่องจากไม่ได้เป่ามานานมากจากเดิมที่เป่าไม่ค่อยคล่องกลายเป็นเป่าไม่เป็นเลยทีเดียว จึงต้องเริ่มต้นเรียนใหม่หมด

       เริ่มเรียนโดยค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตเกี่ยวกับวิธีการเป่าขลุ่ยรีคอร์เดอร์  ระบบการไล่นิ้วและดูวิดีโอสาธิตวิธีการเป่าสำหรับการฝึกเบื้องต้น  พบว่า การจับขลุ่ยที่ถูกต้องนั้น มือส่วนบนต้องใช้นิ้ว 4 นิ้ว คือ นิ้วชี้ นิ้วกลาง และนิ้วนาง ปิดรูที่อยู่ด้านบน และใช้นิ้วหัวแม่มือปิดรูข้างล่าง  ขณะที่มือส่วนล่างใช้ 4 นิ้ว คือ นิ้วชี้ นิ้วกลาง นิ้วนาง และนิ้วก้อย ตามลำดับ และจะใช้มือใดจับส่วนบนและส่วนล่างนั้น สุดแต่ผู้เล่นว่าจะถนัดแบบใด บางท่านถนัดที่จะใช้มือขวาไว้ส่วนบนแต่บางท่านก็ถนัดที่จะใช้มือซ้ายไว้ส่วนบน  เมื่อปิดรูทุกนิ้วแล้วเป่าจะเกิดเสียงโด   การเป่าขลุ่ยรีคอร์เดอร์นั้นผู้ฝึกควรฝึกการควบคุมลมให้ลมที่เป่ามีความสม่ำเสมอและใช้ลมเป่าพอประมาณ  ไม่เป่าด้วยลมที่แรงหรือลมที่เบาเกินไป  ส่วนระบบไล่เรียงนิ้วหรือ Recorder Fingering System นั้นมีสองวิธีการ คือ ตามระบบของอังกฤษซึ่งเป็นที่นิยม เรียกว่า Baroque Recorder Fingering System และแบบที่สองคือ German Recorder Fingering System    หลังจากนั้นข้าพเจ้าก็เริ่มฝึกตั้งแต่จับขลุ่ยซึ่งต้องปิดรูให้สนิทเพราะถ้าไม่สนิทเสียงจะเพี้ยน  เป่าไล่ตัวโน๊ตทีละตัวตั้งแต่โด เร มี ฟา ซอล ตามที่ได้ดูในวิดีโอและฝึกขยับนิ้วให้คล่อง(รู้สึกว่ามันยาก ใช้เวลาตั้งนานกว่าจะทำได้)   จากนั้นก็เริ่มฝึกเป่าเพลงง่ายๆก่อน เช่น เพลงช้าง เพลงหนูมารี  แล้วจึงเป่าเพลงที่ดูยากขึ้นซึ่งจะเลือกเฉพาะเพลงที่ชอบจะได้ไม่รู้สึกเบื่อโดย จะหาโน๊ตเพลงในอินเตอร์เน็ตและก็ดูตัวอย่างการเป่าเพลงนั้นๆจากวิดีโอในเว็บ YouTube   ข้าพเจ้าจะฝึกในเวลาว่างหรือหลังจากอ่านหนังสือทำการบ้านเสร็จ(เป็นวิธีที่ช่วยผ่อนคลายได้ดีวิธีหนึ่ง)   ผ่านมาหนึ่งปีก็เป่าได้ประมาณสามสี่เพลง(บางท่อนก็เพี้ยนแต่ก็สนุกดี)  เคยเป่าให้เพื่อนฟัง  เพื่อนก็บอกว่าพอใช้ได้ซึ่งอันนี้ไม่แน่ใจเท่าไหร่แต่ว่าเพื่อนบอกว่าใช้ได้มันก็น่าจะโอเคพอฟังได้  แต่ก็มีบางครั้งที่เพื่อนบอกว่าฟังแล้วมันแปลกๆเสียงเพี้ยน  และตนเองจะนำมาแก้ไขต่อไป  ซึ่งจากการฝึกเล่นดนตรีนี้ก็ทำให้รู้ว่า ในการเรียนหากขาดการทบทวน ความรู้ก็จะค่อยๆหายไปเหมือนดนตรีที่ขาดการฝึกซ้อม และเราควรใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์

 

เอกสารอ้างอิง

http://www.youtube.com/watch?v=JNNAxjJyA-8

http://santikacub.blogspot.com/2009/09/blog-post.html

http://203.172.204.162/intranet/1046_e-learning/www.e-learning.sg.or.th/act_test2/18nuntawan/index.html

http://krupeak.igetweb.com/index.php?mo=3&art=222364

http://www.sahavicha.com/?name=webboard&file=read&id=577

http://www.youtube.com/watch?v=j8Th7HJhleY

http://www.youtube.com/watch?v=hmd-tFUub7M&feature=related

วันเดือนปีที่บันทึก    22/ส.ค./2553

วันเดือนปีที่ปรับปรุง  24/ส.ค./2553