หน้าสุดท้ายของ นสพ. มติชนวันอาทิตย์ที่ ๑๕ สิงหาคม ๒๕๕๓ มีเกร็ดข่าวต่างแดนเล็กๆ อันหนึ่งที่ผมประทับใจมาก ผมจับประเด็นว่าเป็นเรื่องของความกรุณาบนความไว้วางใจในเพือนมนุษย์ในระดับสูงทีเดียว
เรื่องมีอยู่ว่า คนไร้ที่อยู่อาศัยคนหนึ่งขอเงินจากผู้บริหาร(หญิง)ระดับสูงคนหนึ่งที่นิวยอร์ค วันนั้นเธอไม่มีเงินสดติดกระเป๋าเลยแต่อยากให้ทาน จึงควักบัตรเครดิตระดับแพลทตินัม(ระดับสูงกว่าบัตรพื้นฐานทั่วไป)ให้เขาไปซื้อของที่ต้องการ โดยเชื่อว่าเขาเอาไปซื้ออะไรที่ต้องการเสร็จแล้วจะเอาบัตรมาคืนให้ แต่เพื่อนๆ ของเธอทุกคนไม่เชื่อ
ปรากฏว่าชายเร่ร่อนคนนั้นเอาบัตรไปรูดซื้อของที่ต้องการเช่น น้ำดื่ม 1 ขวด สบู่ และอื่นๆ ไปรวมเป็นเงินเพียง 25 ดอลล่าร์ (ประมาณ ๘๐๐ บาท) แล้วนำบัตรเครดิตนั้นมาคืนให้เธอ!!!
ผมอ่านข่าวเล็กๆ นี้แล้วต้องอ่านซ้ำอีกด้วยความประทับใจในเรื่องราวเล็กๆ ที่สะท้อนความศรัทธาในมนุษย์ ความวางใจที่มนุษย์คนหนึ่งมีต่อมนุษย์อีกคนหนึ่ง ความพอเพียง ความซื่อสัตย์
เหตุการณ์นี้ ทำให้ผมรู้สึกว่าตนเองก็ต้องฝึกมีศรัทธา วางใจในมนุษย์คนอื่นๆ ไม่ว่าใครก็ตามอย่างผู้บริหารคนน้้นให้มากขึ้น นอกจากนี้ยังต้องฝึกตนให้มีความพอเพียงและความซื่อสัตย์อย่างชายเร่ร่อนคนนั้นด้วย
ผมยังจำได้ถึงคำกล่าวของ นพ.อนุวัฒน์ ศุภชุติกุล ที่เขียนไว้ในบทนำหนังสือ โลกสดใสเมื่อคนไข้กับหมอปฏิบัติต่อกันฉันมนุษย์ ที่สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การมหาชน) เป็นผู้จัดพิมพ์ ว่า “เมื่อคนหนึ่งเริ่มในทิศทางใดแล้วมักได้รับการตอบสนองในทิศทางเดียวกัน”
เหตุการณ์นี้ได้ตอกย้ำอีกครั้งหนึ่งว่า ที่คุณหมออนุวัฒน์กล่าวนั้น เป็นความจริง.
สุรเชษฐ เวชชพิทักษ์
๒๒ สิงหาคม ๒๕๕๓
