"ความทุกข์เป็นความจริงอันประเสริฐ เพราะความทุกข์นำมาซึ่งความสุข"

เราทุกคนเกิดมาในโลกนี้ล้วนมีความสุขเคล้าความเศร้าเสมอต้น เสมอปลาย มากบ้างน้อยบ้างแล้วแต่ละคนจะเลือก แต่ในความทุกข์ก็มีสิ่งดีๆ หรือความสุขที่แท้จริงซ่อนอยู่หลังมัน ถ้าเราเป็นทุกข์ในเรื่องใด ในโลกนี้แล้วเรามีสติ ไม่ว่าเรื่องเล็กใหญ่ ก็ผ่านพ้นมันไปได้ เช่นถ้าเรารู้สึกโกรธ เกลียด อิจฉา หลง (รัก โลภ โกรธ หลง) ในสิ่งเหล่านี้เองก็มีสิ่งเล็กๆที่เรียกว่า "ความสุข"  ผสมผสานกับ  "ความทุกข์อยู่"  แค่เพียงทำสมาธิกำหนดรู้ในสิ่งที่ทำ พิจารณาปัจจัยแวดล้อม ค่อยๆพิจารณา แค่เพียงรู้เท่าทันตนเอง มีสติ     จิตจะสว่าง เปรียบง่ายๆคือเมื่อเจอปัญหาให้นิ่ง แล้วค่อยๆ ตั้งใจดูปัญหา ค่อยๆแก้ อย่าใจร้อน หรือเดินตามเกมของปัญหา ถ้าเรามีสติความทุกข์ก็ไม่ใช่เรื่องที่น่ากังวลอีกต่อไปแล้ว  ถ้าใครที่อยากลองตั้งสมาธิดูบ้างอาจจะลองเริ่มด้วยวิธีง่ายๆ ทุกความคิด ทุกคำพูด ทุกการเคลื่อนไหว พยายามรู้ในสิ่งที่ทำมีสติกับมันเข้าไว้

    จะเห็นได้ว่าความทุกข์เกิดขึ้น ถ้าเราขาดสติ เราจะมองไม่เห็นทุกข์ แต่ถ้าเรามีสติเราจะเห็นทุกข์ พอเห็นแล้วความทุกข์ก็เปลี่ยนเป็นความสุข ดังที่พระพุทธเจ้าทรงตรัสไว้ว่า

"ความทุกข์เป็นความจริงอันประเสริฐ เพราะความทุกข์นำมาซึ่งความสุข"