สัตว์เมือง ในยุค 2514 ยิ่งใหญ่มากสามารถโค่นไม้ทำลายอย่างหน้าตาเฉย ปัจจุบันจะเห็นผลชัดเจนว่าการทำการดังกล่าวเลวร้ายเพียงใด

“สัตว์เมือง”

 

                แมกไม้หม่นก่นเหี่ยวดูเซียวซีด

                เสียงจิ้งหรีดกรีดร้องก้องไพรสนฑ์

                หริ่งเรไรคร่ำครวญป่วนกมล

                สุดทานทนบ่นพร่ำหมดสำราญ

          ไร้เสือสิงห์มิ่งป่าพนาพฤกษ์

          เคยก้องกึกทุกทางเสียงช้างสาร

          หมูป่าลับหายจากฟากลำธาร

          เหลือผสมงานไม่สิ้นคือดินโคลน

                 มวลเถาวัลย์ขาดป่นถูกก่นสับ

                 ลิงเคยจับอึงมี่ชะนีโหน

                 เคยอาศัยไกวแกว่งใช้แรงโยน

                 มาถูกโค่นตายเป็นเบือเหลือแต่ตอ

          มวลปักษิณบินวนบนฟ้ากว้าง

          ต้องอ้างว้างสิ้นหวังไร้รังหอ

          มาพลัดลูกผัวเมียเคยเคลียคลอ

          เฝ้าบินรอร้องหาอุราราน

      สัตว์เหล็กไถไกล่เกลี่ยเสียราบเรียบ

      กำลังเหยียบย่ำสัตว์เดรัจฉาน

      ถางไพรพฤกษ์กึกก้องถมท้องธาร           

      ราบระรานกว้างใหญ่ภัยคุกคาม

          เฉกอะไรมาเทียบจะเปรียบได้

          ผลทำลายสู่คนเหลือล้นหลาม

          ยากจำเนียรเขียนย้ำนำประณาม

          ให้รู้ความแจ้งชัดคำ “สัตว์เมือง”

                     ธนา  นนทพุทธ

                                          จกสานอักษรเมื่ปี   2514