อาหารระประทานพื่อดำรงชีวิตจริงหรือ
คำตอบที่ถูกต้องตามหลักสุขภาพคงต้องไปถามคุณหมอเอาเองนะคะบ
แต่คำตอยที่อยู่ในใจของพวกเรา "นักปรุง"
คือ ศิลปะ อาหารคือ"ศิลปะ ที่บงบอกที่มา และ ชาติกำเนิด
ผมโลดแล่นอยู่บนเส้นทางของธุระกิจร้านอาหารและโรงแรมก็นานปี
ซึมซาบวัฒนธรรมการปรุงจากบรรดาเหล่าเชฟมืออาชีพ
ที่พลัดเปลี่ยนกันเข้ามามีส่นร่วมในชีวิตการทำงานของผม
หลากหลายประสปการณ์ หลากหลายรสชาติ
และวันนี้ได้มีโอกาศพาทีมงานลัดฟ้าข้ามทวีป
มาสร้างสรรค์งานศิลปะแห่งการดำรงชีวิต ถึงแอฟริกา
ไนจีเรียที่จุดมุ่งหมายของพวกเราที่นี่พวกเรามีชีวิตความเป็นอยู่ที่ไม่สูขสบายเท่าใหร่
แต่นั่นก้ไม่ใช่อุปสรรค
พวกเราปรุงอาหารด้วยหัวใจ
โดยหวังว่าเมื่อลูกค้าที่มาใช้บริการทุกคนเดินออกไปด้วยรอยยิ้ม
นั่นคือการตอกย้ำความสุขของเรา
อยากจะบอกถึงท่านผู้อ่านทุกท่านว่่า
นอกจากเครื่องปรุงที่เหล่าบรรดาเชฟ ใส่ลงไปในกระทะนั้น
ยังมีอีกสิ่งหนึ่งที่พวกเขาไม่อาจลืมได้เลย
คือ "ใจ"ของพวกเขา
และที่นี่ยังมีเด็กหนุ่มที่เต็มเปี่มไปด้วยความมุ่งมั่น
ที่จะดำเนินรอยตามเชฟฝีมือดีอย่างลุงของเขา
โจ้ เป็นเด็กหนุ่มธรรมดาที่หวังจะมาทำงานเก็บเงิน
โจ้ไม่ชอบเข้าสังคมกับใครเท่าใหร่ มีความสุขอยู่กับงานที่ทำ
ผมยังจำวันแรกที่โจ้มาถึงได้ มันจะใหวหร้อ ...ผมมักพูดคำนี้กับเพื่อนร่วมงานเสมอ
แต่เมื่อวันเวลาผ่านไปขวบปี
เด็กคนนี้ผันทุกอย่างให้เปลี่ยน
รวมถึงตัวเขาเอง โจ้ก้าวขึ้นมาอยู่ในระดับเชฟแถวหน้าของกลุ่มคนที่นี่
ด้วยการสั่งสน จากชั้นครูผู้เป็นลุง
นั่นคือเหตุผลอีกอย่างของงานศิลปะของพวกเรา
งานเลือกเรา ศิลปะแขนงนี้เลือกเรา
เลือกโจ้ ผู้ไม่เคยมีแม้แต่เศษเสี้ยวของประปกาณ์
ทุกวันนี้เขายังทำหน้าที่ใด้อย่างสมบูรณ์ และ และภาคภูมิ
ร้านอาหารไทยที่โจ้ทำ ไม่เคยมีวันเงียบเหงา
ทั้งรสชาติฝีมีของสองเชฟลุงหลาน
และอัธยาศัยมัยตรีของผู้จัดการ
ก็ผูกใจชาวในจีเรียใว้ไม่น้อยเลยทีเดียว
ราตรีสวัสดิ์ พี่น้องชาวไทย
