ว่ากันว่าความสุขเป็นภูมิคุ้มกันโรคและทำให้หายจากโรคได้ไวที่สุด ความสุขของแต่ละคนย่อมแตกต่างกันออกไป
ความสุขอย่างหนึ่งของอ้อมคือการได้เลี้ยงแมวและสุนัข ที่บ้านเลี้ยงไว้หลายตัว ส่วนใหญ่ก็เป็นชีวิตเล็ก ๆ ที่ถูกเอามาทิ้งไว้ ด้วยความสงสารจึงเก็บมาเลี้ยงไว้ที่บ้าน รวมถึงเจ้าตัวนี้ ซึ่งชื่อว่าใบหม่อน เป็นสมาชิกของบ้านมา 3 ปีแล้ว
เจ้าหลังอานตัวนี้ เป็นสุนัขที่น้องชายเก็บมาจากโรงพยาบาล ด้วยเหตุผลว่าสุนัขที่โรงพยาบาลตกลูกออกมา 3 ตัว เจ้าหน้าที่ที่โรงพยาบาลได้เอาอีก 2 ตัวกลับบ้านไปเลี้ยงแล้ว จึงเหลือไว้ 1 ตัว ไม่มีใครอยากได้เพราะมันเป็นเพศเมีย น้องชายจึงเอาสุนัข (เหลือ) ตัวนี้กลับบ้านมาในกล่องกระดาษขาด ๆ ใบหนึ่ง
ตั้งแต่มกรา ปี 2550 น้องใบหม่อน แซลม่อน หรืออัลม่อนที่ทุกคนในบ้านเรียกแตกต่างกันออกไป จึงได้เป็นสมาชิกของบ้านเพิ่มขึ้นมาอีก 1 ชีวิต
เนื่องจากช่วงนั้นที่บ้านเลี้ยงแมวไว้ 10 กว่า ตัว เมื่อใบหม่อนเข้ามาจึงกลายเป็นของแปลกไปสำหรับบรรดาเหมียว ๆ ที่บ้าน แต่ใบหม่อนก็เข้ากับแมวที่บ้านได้เป็นอย่างดี กินข้าวด้วยกัน นอนด้วยกัน เล่นด้วยกัน และในบางครั้งลูกแมวที่เก็บมาเลี้ยงก็อาศัยดูดนมหม่อนให้ได้หายอยากนม
แต่สงสัยว่าใบหม่อนจะกลายเป็นสุนัขทอมบอยไปเสียแล้ว 3 ปีมานี้ถ้ามีสุนัขเพศผู้มาแถวบ้าน ใบหม่อนก็จะฟัดจนต้องล่าถอยไป และเคยเห็นว่าแม้จะยกพวกมากี่ตัวแต่ใบหม่อนก็สู้ไม่เคยยอมใคร
นิสัยอีกอย่างของใบหม่อนที่แก้ไม่หายคือความดื้อของมันนี่แหล่ะ ถ้าเข้าบ้านมาใครไล่ใครตีก็ไม่ยอมไป แต่ถ้าอ้อมกับพ่อ พูดว่าออกไปนอกบ้าน ครั้งเดียวก็เดินออกไปแล้ว พี่คนนึงเคยบอกไว้ว่ามันไม่ได้ดื้อนะ มันแค่เชื่อฟังแค่เจ้าของไม่เชื่อฟังใคร
คนอื่นมีความสุขที่ได้เลี้ยงสุนัขตัวละเป็นหมื่น เป็นแสน แต่อ้อมกลับมีความสุขที่ได้เลี้ยงสุนัขและแมวที่คนอื่นเขาทิ้งไว้ เพราะชีวิตก็คือชีวิตราคาแพง ราคาถูกก็คือชีวิตเหมือนกัน
สวัสดีครับ เอาสุนัขที่ไม่มีใครสนใจมาเลี้ยงเป็นกุศลมหาศาลครับ เขาก็จะรักเรามาก ๆ ด้วย เราแสดงอาการอย่างไรเขาจะเข้าใจ บุญส่วนนี้จะส่งผลชัดเจนในด้านดีต่อคุณสักวันหนึ่งแน่นอนครับ ราคาไม่ได้ทำให้เรามีความสุขแน่นอนครับ เพราะเราซื้อราคาหมื่นขึ้น อาหารก็แพง และถ้ามันตายเราก็เสียดาย เราก็มีแต่เสีย แต่สำหรับหลังอานตัวนี้จะมีคุณค่าในบ้านคุณตลอดไป ขอบคุณที่แบ่งปันครับ