วันแม่ที่ฉันรอคอย

ตั้งใจ...ปลูกมะลิ ร้อยมาลัย ไปกราบแม่

ชื่นใจแท้...มะลิออกดอกขาว พราวสะพรั่ง

ปีนี้...จะแก้ตัว ปีกลาย ที่พลาดพรั้ง

จะกอดแม่...ให้แน่น กว่าทุกครั้ง ที่ผ่านมา

(จะบอกรักแม่ ให้ดัง กว่าทุกครั้ง ที่ผ่านมา)

วันแม่...ที่รอคอย เวียนมาถึง

มีหน้าที่หนึ่ง ถวายภักดี แม่แห่งชาติ...ก่อน

แม่จ๋า...เสร็จกิจนี้ ลูกจะรีบ ไปแน่นอน

แต่...ครึ่งค่อนวัน งานเสร็จช้า พาเศร้าใจ

 

แม่จ๋า...วันแม่ปีนี้หนูไม่ได้ไปกราบแม่อีกแล้ว       หนูคิดถึงแม่ค่ะ

ลูกแม่คนนี้ยังจำได้ ที่แม่เคยเล่าให้ฟังถึงเหตุการณ์วันแรกที่ตัวเองได้ลืมตาดูโลกใบนี้  ด้วยเพราะมีอาชีพเป็นพยาบาล หนูจึงเห็นภาพและเข้าใจเหตุการณ์นั้นดี  หนูรู้ว่าแม่ทุกข์ทรมาน และเสี่ยงอันตรายมากขนาดไหน

...แม้จะถูกมองอย่างเกลียดชังว่าเป็นคู่แฝดผัวเมียที่เกิดมาเกือบจะทำให้แม่ตาย

...แม้จะถูกปล่อยให้นอนรอคอยให้คู่แฝดคลอดนาน 4 – 5 ชั่วโมง จนตัวแห้งกรัง แต่หนูก็ไม่เคยโกรธ  กลับรู้สึกดีใจที่หนูได้นอนอยู่ใกล้ ๆ แม่ ได้ให้กำลังใจแม่ในช่วงเวลานั้น

...แม้จะต้องนอนหนาว ซึ่งขัดกับหลักทางการแพทย์ปัจจุบันที่จะต้องรีบเช็ดตัวให้แห้งและห่อตัวให้อบอุ่นเพื่อป้องกันการเกิดอุณหภูมิกายต่ำซึ่งอาจเกิดอันตรายตามมาภายหลัง

...แม้มีหลายคน(รวมทั้งแม่ด้วย)เคยเล่าให้ฟังว่า  ถูกเลี้ยงดูแบบปล่อย ๆ ไม่ค่อยมีใครอุ้มหรือพาไปเดินเล่นนอกบ้านเหมือนคู่แฝด แต่จะถูกปล่อยให้เล่นคนเดียวมากกว่า เพราะพี่ ๆ พากันเห่อคู่แฝด ซึ่งเป็นบุตรชายคนแรกของครอบครัว จะชอบอุ้มคู่แฝดมากกว่า  แต่หนูก็ไม่เคยเสียใจ

 

...ขอบคุณค่ะแม่ ที่ให้หนูได้มีโอกาสได้เกิดมา ให้หนูได้มีวันนี้

หนูดีใจที่แม่เคยบอกว่า  มีความภาคภูมิใจในตัวหนู  ไม่เสียแรงที่ได้เลี้ยงมาเป็นคนที่เลี้ยงง่าย  ไม่งอแง

หนูภูมิใจที่ได้เกิดมาเป็นลูกแม่

หนูจะดูแลแม่ และจะเป็นคนดีของสังคมตลอดไป

หนูอยากบอกว่า “หนูรักแม่ค่ะ"