13-8-52
ดิฉันไปอยู่สวนสันติธรรมในวันเสาร์ที่7สค.และเดินทางกลับวันจันทร์ที่9สค.53ค่ะ
เราออกจากบ้านตีห้ากว่าๆ วันเสาร์นี้คนไม่มากนัก เราต้องไปนั่งแถวหน้าเพราะอยู่ในกลุ่มที่อยู่วัด ดิฉันส่งการบ้านว่าช่วงนี้หลงบ่อยๆ ท่านบอกจิตดิฉันไม่ถึงฐาน ฟังแล้วจิตหม่นหมองบ้างเพราะกังวลว่าทำไมจิตดิฉันมันชอบไม่ถึงฐาน(คงฟุ้งซ่านบ่อย )
วันจันทร์เช้าก่อนกลับบ้าน ต้องมาลาหลวงพ่อเพราะท่านไม่มีกิจออกไปแต่เช้า มีน้องๆมาใหม่6คน น้องคนที่นั่งเผชิญหน้ากับหลวงพ่อขอเปลี่ยนที่นั่งกับดิฉัน ดิฉันดีใจเพราะท่านจะได้เห็นจิตดิฉันชัดเจนขึ้น ท่านถามทีละคน ดิฉันเล่าว่าค่อนข้างงานมากทำให้ฟุ้งซ่านบ่อยๆ ทั่วไปก็เห็นกิเลสตัวเล็กๆเช่นขัดใจ รำคาญใจบ่อยขึ้น เห็นร่างกายเป็นทุกข์บ้างแต่ไม่ได้คาดหวังอะไร เป็นคนใจร้อนชอบเตะถูกโน่นถูกนี่ทำให้ชอบดูกายบ้าง ดูจิตบ้างแล้วแต่ว่าจะรู้อะไร ท่านบอกว่าคนทำงานที่ภารกิจเยอะต้องหมั่นดูในชีวิตประจำวันที่พอมีเวลาเช่น ทำงานแล้วเบื่อก็รู้ตัวว่าเบื่อ อารมณ์อะไรที่เข้ามาระหว่างทำงานเช่นหงุดหงิดกับงานก็รู้ ดิฉันฟังแล้วสดชื่นขึ้นเพราะเราคงมาถูกทาง แต่ไม่กล้าถามว่าขณะนี้เป็นอย่างไรเนื่องจากกำลังจะกลับบ้าน อยากให้น้องๆคนอื่นถามบ้าง
สามีเรียนหลวงพ่อว่าดูจิตดูกายไม่เป็น ศีลห้าดีขึ้น ได้ยินหลวงพ่อติงว่าครั้งที่แล้วก็พูดแบบนี้ทำให้อดขำไม่ได้
มาครั้งนี้ได้อยู่ศาลา4 ดิฉันเดินจงกรมค่อนข้างบ่อยเพราะนั่งสมาธิแล้วหลับ ปกติเดินโดยจับมือไว้ข้างหลัง ดูกายใจระหว่างเดิน ช่วงหลังลองปล่อยมือและเดินธรรมดาเหมือนเดินไปทำงานแต่ช้าหน่อย แต่หัดดูกายใจ รู้สึกใจสบายขึ้นกว่าเดิม คงใช้หลักว่าทำแล้วสบายใจ ไม่แน่นอึดอัด
มาครั้งนี้หลวงพ่อพาทุกคนหัดดูสภาวะเช่นให้ดูที่รูปภาพ ให้หากระรอกในรูป ท่านสอนให้เห็นจิตที่เกิดดับเกิดดับติดต่อกัน ให้ยิ้มเต็มที่ ให้ทำหน้าบึ้งแล้วดูจิตตัวเอง
ท่านเล่าว่าหนังสือพิมพ์มาสัมภาษณ์ครูบาป๋อง ท่านบอกคนมีปัญญาทางโลกต่างจากมีปัญญาทางธรรม
ท่านเน้นเรื่องศีล5มากเพราะถ้าถือไม่ได้ก็อย่าหวังว่าจะมีสมาธิ
มาครั้งนี้ดิฉันรีบบอกครูบาป๋องว่าโยมแม่แอบเอากางเกงของลูกซึ่งเป็นสีขาวสมัยน้องใหม่จุฬาไปตัดขาใส่เองและเอากางเกงยีนอีกตัวไปใช้โดยไม่ได้ขออนุญาตก่อน ครูบาบอกไม่เป็นไร ครูบาแมนฟังแล้วอมยิ้ม ดิฉันสบายใจขึ้นเพราะกลัวผิดศีลถ้าเราเป็นอะไรไปก่อนเนื่องจากชีวิตเป็นของไม่แน่นอนค่ะ ( ดิฉันเป็นโรคชนิดหนึ่งคือชอบแก้กางเกงเก่าๆเอามาใส่ทั้งๆก็มีเงินซื้อแต่เป็นโรคเสียดายของค่ะ )
สิ่งที่เขียนคงถูกบ้างผิดบ้างเพราะไม่ได้จดและดูตำรา อ่านเล่นๆได้เพราะดิฉันตั้งใจจะบันทึกไว้อ่านและทำให้เราตั้งใจปฏิบัติโดยไม่ขี้เกียจค่ะ
