แม่ก็ได้เกาะชายผ้าเหลืองของลูกชาย เข้าโบสถ์สมกับที่แม่เคยฝันไว้

     ด้วยความตั้งใจของครูยุ

ที่อยากให้พ่อกับแม่ไปเที่ยวหา

ครูยุที่เบอร์ลินพร้อมกัน แต่เพราะแม่กลัวความสูง จึงมีพ่อไป

เที่ยวหาครูยุคนเดียว ตามที่ครูยุได้เขียนไว้ในบันทึกที่แล้ว

บันทึก..พ่อในความทรงจำ..สิ่งแรกที่ครูยุได้ทำความฝันของแม่ ให้เป็นจริง แม่พูดเสมอกับพี่ชายและน้องชายว่า เมื่อไหร่จะบวชกัน พี่และน้องชายเพิ่งบรรจุเข้าทำงาน เงินเดือนแค่พอใช้ ต้องขอเวลาเก็บเงินสักระยะ เมื่อครูยุทราบก็ได้คุยกับน้องชาย และบอกว่าครูยุรับผิดชอบค่าใช้จ่าย มาบวชให้แม่เถอะน่ะ แล้วแม่ครูยุก็ได้จัดงานบวชให้ลูกชายสามคนของแม่ น้องชายสองคนนั้น มีเพื่อนบ้านของแม่รับเป็นลูกชาย ในงานวันบวช เป็นการแก้เคล็ด ที่พี่น้องบวชพร้อมกัน(แม่เล่าให้ฟัง) แล้วแม่ก็ได้เกาะชายผ้าเหลืองของลูกชาย เข้าโบสถ์สมกับที่แม่เคยฝันไว้

 

ครูยุไม่ได้มาร่วมในงานบวช ไม่ได้เห็นภาพในงานวันบวช แต่ครูยุมีจดหมายของพ่อเขียนเล่าให้ฟัง สองบรรทัดแรกอิ่มใจทุกครั้งที่อ่าน..๒๐ปีแล้วค่ะ

     ปี ๒๕๓๔ ครูยุกลับมาเที่ยวบ้าน ได้ถ่ายรูปบ้านไม้หลังเก่าเก็บไว้ดู แต่พอดูไปดูมา ก็เกิดความคิดว่า ควรทำบ้านใหม่ให้พ่อกับแม่ เพราะเวลาฝนตกมากๆ น้ำในรางรินไหลไม่ทัน จะล้นออกมาทำให้พื้นบ้านเปียก เมื่อปรึกษากับแม่แล้ว ปี ๒๕๓๕ บ้านไม้หลังเก่าก็ลื้อออก เพื่อสร้างบ้านหลังใหม่แทน เปลี่ยนเป็นบ้านสองชั้นครึ่งไม้ครึ่งตึก

    ปี ๒๕๓๖ ได้พาหลาน(ลูกชายคนโตของครูยุ)มาหาคุณยาย(เรียกตามAlexander) ครูยุได้พาพ่อกับแม่และเพื่อนของครูยุอีกคนหนึ่ง ไปเที่ยวชะอำ ได้เข้าพักบ้านเช่าที่เค้ามีบริการไม่ไกลจากทะเล พ่อกับแม่จะชอบมากๆที่ได้มาอาบน้ำทะเล ได้มาพักผ่อนอย่างสบายๆหลังจากที่ท่านทั้งสอง เหน็ดเหนื่อยกับการเลี้ยงดูลูกๆ จนเติบโตเป็นผู้ใหญ่ สามารถดูแลตัวเองได้ และเป็นคนดี อยู่ในโอวาทไม่เคยทำให้พ่อแม่ต้องเสียใจสักครั้ง เมื่อครบกำหนดการลาพักร้อนของครูยุ ก็ได้บินกลับเบอร์ลิน แล้วอยู่ๆก็มีคนไทยที่ครูยุรู้จักเผินๆ คุยให้ฟังว่า มีเพื่อนทำบ้านจัดสรรขายที่ระยอง ครูยุก็สนใจเรื่องบ้านใกล้ทะเล จึงได้ขอเบอร์โทรฯเจ้าของโครงการบ้านจัดสรร และลองโทรติดต่อสอบถาม แล้วได้ให้เพื่อนที่ไปเที่ยวชะอำด้วย พาพ่อกับแม่ของครูยุ ไปดูบ้านที่ระยอง แม่ชอบบรรยากาศที่ใกล้ทะเล ครูยุจึงได้ซื้อบ้านไว้ให้แม่ไปพักผ่อน อยู่ที่อ.พลา ต.บ้านฉาง ระยอง

  

     หลังบ้านติดคลองสาธารฯ หลานคุณยายชอบลงว่ายน้ำทุกครั้งที่ไปเที่ยวกัน

จุดนัดพบกับเพื่อนที่พาญาติๆไปด้วย ก็จะพากันไปนั่งตากลมที่หาดพลา

     ต่อมาพี่ชายคนโต(คนเดียว)ของครูยุจากไป ครูยุุกลายเป็นพี่คนโตของน้องสาวหนึ่งคนน้องชายสองคน โดยอัตโนมัติ ...ได้กลับมาบ้านปี๒๕..มารับโอนที่ดินที่แม้ได้แบ่งให้ลูกๆของแม่ๆได้พูดฝากน้องชายคนเล็ก ที่กลับมาอยู่บ้านเพราะช่วงนั้นเศรษฐกิจที่บ้านเรากำลังแย่ เจ้าของบริษัทที่เป็นชาวเยอรมันฯ ที่น้องชายเป็นหัวหน้าช่าง(น้องจบช่างยนต์) ปิดกิจการ เพื่อให้แม่สบายใจและเป็นการตอบแทนน้องชายที่คอยดูแลพ่อขณะที่ป่วยอยู่ร.พ.ก่อนพ่อจากไป  ครูยุได้สร้างบ้านชั้นเดียว(ตามที่น้องอยากได้)พร้อมเครื่องใช้ในบ้าน ให้หนึ่งหลัง

       ปี ๒๕๕๑ กลับมาเที่ยวบ้าน ... ที่ดินหลังบ้านที่ติดเขตบ้านแม่ครูยุเดิมนั้นเป็นป่า แม่บอกว่ามีคนมาซื้อที่ดินนั้นและสร้างทาว์เฮาส์ขาย ครูยุได้ซื้อไว้หนึ่งหลัง ให้แม่ทำเป็นบ้านเช่า มีรายได้จากการเก็บค่าเช่าทุกเดือน (บ้านอยู่ในซอยประปาค่ะ)

     วันแม่ปี ๒๕๕๑ พาแม่และเพื่อนบ้านที่ช่วยคอยดูแลแม่ ไปทานอาหารกลางวันร้าน..อ.กุ้งเผา อุตรดิตถ์.

     ปี ๒๕๕๒หลาน(ลูกของพี่ชายที่เสีย) จบป.ตรีไม่เรียนต่อขอทำงานก่อน แม่ได้คุยให้ครูยุฟังว่า หลานบอกให้ย่า(แม่ครูยุ)รอ จะทำงานเก็บเงินมาบวชให้ย่า ชีวิตในกรุงเทพฯค่าใช้ค่าจิปาถะ คงจะนานกว่าจะเก็บเงินมาบวชให้ย่าได้ ย่าคงรอไม่ไหวแน่ๆ เพื่อแม่ ครูยุก็ได้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายในงานบวชหลาน ครูยุไม่ได้มาร่วมงานบวช ทั้งๆที่หลานอยากให้ครูยุมา หลานบอกว่าอยากจะ กราบอา(หมายถึงครูยุ) ที่ทำให้หลานมีวันนี้ให้ย่า ครูยุบอกกับหลาน" อาฝากให้ช่วยดูแลย่า เมื่อมีเวลาในวันหยุดให้กลับมาเยี่ยมย่าบ่อยๆ และขอให้เป็นหลานที่ดีของย่าตลอดไป......."

     เมื่อกาลเวลาแต่ละปีที่ผ่านไป วัยของแม่ไม่ได้แข็งแรงเหมือนก่อน เริ่มไปหาหมอบ่อยๆ รถมอเตอร์ไซด์ที่น้องชายขี่พาแม่ไปหาหมอ ไปซื้อของ ไปธุระฯ ครูยุเริ่มเป็นห่วงแม่นั่งท้ายรถมอเตอร์ไซด์ จึงได้ซื้อรถคันนี้ไว้ให้แม่ใช้ ค่ะ

 

 

 

                                                       Alexander-Stefan:จัดภาพ

..............................................................................................................

ภูมิใจที่ได้ทำให้...แม่ ค่ะ

    

 โอ้น้ำใจ         ใครจะแน่          เหมือนแม่หนอ

รักลูกก่อ              กายลูก             ผูกใจบ่ม

แสนเมตตา          กรุณา               แม่ปรารมภ์

เป็นพระพรหม     ของลูกแท้         แม่คนเดียว

 

                                                                                  ครูยุ : 

                                                                                   ขอบคุณมากค่ะ