ทำไม เมืองไทย ใส่ชุดไทย ถึงดูแปลก ๆ นะ .....

กรี๊งงงงงง  "สวัสดีครับพี่"

.......   "เฮ้ย....นะ ช่วงนี้ว่างป่าว"

....... "ว่างพี่เพิ่งลงมาจากเชียงราย"

 ..... "เออ มาเป็นคนขับรถให้หน่อยซิ  เจอกันหมู่บ้านเด็ก เมืองกาญนะ "

 

     นั้นแหละครับ จุดเริ่มต้น ...... ช่วงนั้นผมรับงานฟรีแล้น ทั่วไป แบบว่า รับไปเรื่อย พี่เอี้ยง  อาสาสมัครท่านหนึ่ง ของกลุ่มละครมะขามป้อม แก โทรมาชวนผม ไปร่วมงาน  ลิเกร่วมสมัย เรื่องเกี่ยวกับ แม่น้ำโขง โดยมี  3 ชาติ ทำงานร่วมกัน  มี   ไทย  ลาว  และกัมพูชา ........................ ครับ  เค้าให้ผม  เป็นคนขับรถ

    แต่ .... พอไปฝังตัวอยู่หมู่บ้านเด็ก ซักพัก .... "มึงคิดเหรอว่า จะมาขับรถอย่างเดียว   ฮ่า ฮ่า ......"  เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดู  แล้วน่าขนลุก จากพี่ ๆ  มะขามป้อม  ...ใช่ ผมไม่ได้ขับรถอย่างเดียว ... ไม่ค่อยได้ขับด้วยซำ  หากยังต้อง ... เล่นดนตรี หลายชนิด ทำ อุปกรณ์ ประกอบฉาก  SOUND ต่าง ๆ  เซ็ต เสียง  ฯลฯ ..... และก็เป็นที่มา ของการไป ... ญี่ปุ่น

    ก่อนหน้านี้  ละครร่วมสมัย เรื่องนี้ ได้เล่นที่ กรุงเทพ  หนองคาย   ลาว  เขมร ... ตามกลุ่มชาติพันธ์ ลุ่มน้ำโขง มาหลายต่อ หลายรอบ ในหลาย ๆ แห่ง (ยังไม่ได้เอ่ยถึง)แต่ ประเทศ ญี่ปุ่นเนี่ย ... น้ำโขงตรงไหนหว่า  แต่ก็ไป ก็ได้ความว่า แบงค์อาร์ต ที่ญี่ปุ่นจะจัดงานละคร ขึ้น และเค้าก็เชิญเราไปร่วมด้วย อะนะ ..... ดูรูปกันก่อน .....

 

ใครดูเดี่ยว 8 ของโน๊ตบ้างครับ ที่เค้าพูดถึง ประเทศญี่ปุ่นอะ ..... ตามนั้นเลยครับ  ห้องน้ำที่นาริตะ  ซูชิ  ภาษา .... ตามใน เดี่ยว 8  เด่ะ  ครับผม

   

 เขตคันไน เมืองโยโกฮามา ผมอยู่ที่นี่แหละ ได้เบี้ยเลี้ยง วันละ 2 พันเยน .... ค่าตัวตางหาก   แต่ไม่ได้ เยอะอะไรนักนะครับ เอาเป็นว่า  ประมาณ 700 บาทไทยแล้วกัน  ข้าวจานนึงก็ 500 เยน เข้าไปแล้ว ... วันนึง กินได้ 4 มื้อ อะนะ ...  ผมพกมาม่าไปด้วย ได้ประหยัด แต่ที่ไหนได้ มาถึงที่ จะกินมาม่าทำไม เบี้ยเลี้ยงก็มี ... ผมเหลือมาม่ากลับมาบ้าน เท่าที่เอาไปครับ อิอิ

 BANK  ART

 ทำไมบ้านเราไม่เรียบสะอาดแบบนี้บ้างน้า....

 เหมือนในเดี่ยว 8 ของโน๊ต แป๊ะ

มุมมืด......

.....

เทศการในโตเกียวสำหรับครอบครัวประมง ก็ไปมั่วเดินกะเค้า อิอิ

 ดึก ๆ ก็ตั้งวงเปิดหมวกกันซะงั้น...

สห เบียร์

 

อากาศดี ...ในเมืองนะเนี่ย

เดินตามถนนได้  ไม่แปลก

ท่าเรือ

ไซร์ไหน แบบไหน  ร้านนี้เลย

 

ผมสังเกตเห็นหลาย ๆ อย่างที่ ดูต่างจากบ้านเรามาก ๆ  

การต่อแถวขึ้นรถเมล์ 

การยืนด้านใดด้านหนึ่งของบันใดเลื่อน เพื่อให้คนที่รีบกว่าเดินขึ้นไปก่อน 

การยืนรอสัญญานไฟจราจร ... ณตอนนั้นมันจะตี2 แล้วเป็นเมืองไทยผมไม่รอหรอก

ของกินราคาเดียวกันทั้งชาติญี่ปุ่นหรือชาติไหน ๆ  เพราะเค้าใช้หยอดตู้รับคูปองก่อนทั้งนั้น

ความสะอาดของเมือง  

เค้าสามารถใส่ชุดประจำชาติได้โดยไม่ดูแปลกตาแต่ถ้าเป็นบ้านเรา ต้องมีถามแหละว่า มีงานอะไร....

รถอะมีเกือบทุกคน แต่ใช้แค่บางวันหรือไว้เที่ยว ส่วนวันปรกติ ปั่นจักรยาน... บ้านเราซิซื้อเตี๋ยวปากซอยก็ขับรถไปแล้ว ....... มันร้อน 555

หนังสือ สื่อโป๊ ๆ เหรอ เกลื่อนเลยตามร้านสะดวกซื้อ ฯลฯ

ยากุซ่า...ไม่ได้ดูโหดอย่างที่คิดเค้ามีเหตุผล (ที่ผมเจอนะ ในย่านคนไทยที่โยโกฯ) 

ถ้าไปทำงานสาย สาเหตุเพราะรถไฟฟ้า ไม่ผิด...เพราะรถไฟฟ้ามีเหตุเอง (เรื่องของการตรงเวลา)

เก่งภาษาอังกฤษ ก็ใช่ว่าจะคุยกับเค้ารู้เรื่องนะ อิอิ

ของเกือบทุกอย่างซื้อบ้านเราถูกกว่า .........

 

มีเรื่องราวน่าสนใจอีกเยอะมาก ครับ   เอาเป็นว่าลองดูข้อแต่กต่าง เอานะ ...........กลับมาแล้วผมมีคำว่าในใจอยู่หลายอย่าง ถึงความต่างที่เห็น การกระทำบางอย่าง เพราะเป็นสำนึกพลเมืองที่ดี  ไม่ใช่กลัวด้วยกฏหมาย ............  แล้วคนไทย ทำบางสิ่งด้วยกลัวกฏหมาย   หรือสำนึกที่ถูกต้องกันนะ ....  แต่ผมขับรถคาดเข็มขัดเพราะผมกลัวตาย ครับ  (เกี่ยวไรกันเนี่ย อิอิ )