| บนเส้นทาง | แยบยล | ของคนกล้า |
| ต้องฟันฝ่า | ความลำบาก | และขวากหนาม |
| เพื่อมุ่งสู่ | อนาคต | อันงดงาม |
| ต้องยืนหยัด | พยายาม | ในปัจจุบัน |
| ในบางคราว | ก้าวพลาด | มีบาดแผล |
| อย่ายอมแพ้ | บนหนทาง | ที่สร้างสรรค์ |
| ใครเล่าอยู่ | ยืนยง | คงกระพัน |
| จงเท่าทัน | ทุกข์ทน | ในหนทาง |
| ซึ่งแน่นอน | ในระหว่าง | เส้นทางสู้ |
| ความทุกข์ยาก | ย่อมมีอยู่ | ทุกเยื้องย่าง |
| เพียงระวัง | เวียนวก | ตกหลุมพราง |
| เดินไปอย่าง | แยบยล | ทั้งต้นปลาย |
| ถ้าไม่ก้าว | ไปข้างหน้า | อย่างกล้าหาญ |
| เพราะกลัวการ | ล้มคว่ำ | คะมำหงาย |
| ก็เอาเถิด | หยุดยอ | พอสบาย |
| แล้วก็ตาย | เปล่าปลี้ | หนึ่งชีวิต |
| เมื่อมุ่งหน้า | กล้าก้าว | อย่างห้าวหาญ |
| ให้ทนทาน | ทุกข์ท้าทาย | ทั้งกายจิต |
| แม้เพื่อนร่วม | แรงใจ | คนใกล้ชิด |
| จะถอยทัพ | กลับทิศ | ก็ช่างเธอ |
| ฉันยอมรับ | ว่าบาดเจ็บ | หนาวเหน็บเนื้อ |
| แต่เพียงเพื่อ | โลกสุขพร้อม | ฉันยอมเสมอ |
| ฉันยอมรับ | ว่าหงอยเหงา | เศร้าละเมอ |
| แต่เพื่อโลก | ล้ำเลิศเลอ | ฉันยินดี. |
...จาก หนังสือ " เจ็บ...แต่ก็...โอเค "
