“ความลำเอียง” คำคำนี้เกิดได้ทุกที่ ไม่ว่าจะเป็นที่บ้าน หรือแม้แต่ที่ทำงาน หนึ่งจะขอยกตัวอย่างที่ทำงานนะคะ ในที่ทำงานทุกๆที่ ไม่ว่าจะเป็นที่ไหนก็ตาม มีบุคลากรมาก หรือมีน้อย ก็ย่อมจะมีการแบ่งฝักแบ่งฝ่าย แบ่งพรรคแบ่งพวก อาจจะเป็นเพราะว่ามีความคิด ทัศนคติ หรือเจตคติที่ไม่เหมือนกัน จึงเกิดการแบ่งแยกขึ้น แล้วเราจะทำอย่างไรให้การแบ่งแยกนี้หมดไป How to?.... ในความคิดของหนึ่ง... หนึ่งคิดว่า อาจจะจัดโครงการหรือกิจกรรมกระชับมิตร เพื่อเพิ่มความสามัคคีในหมู่คณะ หรืออาจจะกินข้าวกลางวันด้วยกันทุกคน สัปดาห์ละ 1 ครั้ง เพื่อพูดคุย แลกเปลี่ยนเรียนรู้ และปรึกษากัน (แล้วเพื่อนๆ คิดอย่างไรคะ)

    ดังนั้น เมื่อเกิดการแบ่งพรรคแบ่งพวกขึ้น ถ้าคนไหนสนิทสนมกับผู้บังคับบัญชา หรือหัวหน้า เมื่อถึงคราวประเมินผลการปฏิบัติงาน หรือประเมินการขึ้นเงินเดือน หรือการเลื่อนตำแหน่ง แล้วคนไหนที่สนิทสนมกับหัวหน้า เมื่อหัวหน้าเรียกใช้ ก็จะรีบมาทันที ส่วนอีกคนไม่สนิทกับหัวหน้าเลย แต่ทำงานดี และมีผลงาน แต่เมื่อประเมินออกมาแล้ว ผู้ที่สนิทสนมกับหัวหน้า หรือผู้ประเมิน กลับได้คะแนนการประเมินมากกว่า ได้เลื่อนขั้น เลื่อนเงินเดือนมากกว่า กรณีนี้อาจจะเป็นส่วนน้อยเท่านั้น แต่ก็มีในสังคมไทย นี่แหละ “ความลำเอียง” ถ้าถามว่าแล้วมีคนที่สามารถขจัดความลำเอียง หรือ Bias ออกไปได้ 100% หรือไม่ หนึ่งคิดว่าอาจจะมี แต่น้อย... คนเราก็ต้องเข้าข้างพรรคพวกของตนเองก่อนเสมอ.... (แล้วเพื่อนๆ คิดอย่างไรคะ)

    บันทึกนี้ ไม่ใช่ว่าหนึ่งมีอคติกับหัวหน้า หรือผู้ประเมิน เพราะหนึ่งผ่านการประเมินแล้ว แต่หนึ่งขอมองกลับกันว่า ถ้ามีกรณีอย่างนี้เกิดขึ้น หน่วยงานของเราควรจะมี “ระบบและกลไกในการประเมินผลการปฏิบัติงาน” หรือไม่

น้ำหนึ่ง

29 ก.ค. 53