หลายวันแล้วที่ผมไม่ได้เขียนบันทึก วันนี้เลยคิดอยากจะเขียนระบายความคิดที่อยู่ในสมองออกไปบ้าง

เริ่มจากการหยุดยาวหลายวันติดต่อกัน (ช่วงเข้าพรรษา) แต่ผมไม่เคยที่จะได้ออกไปท่องเที่ยวที่ไหนเลย อยู่แต่บ้าน เลี้ยงเจ้าตัวเล็ก ทำบุญใส่บาตร เพราะบ้านอยู่ใกล้วัด ถึงกระนั้นในสมองก็คิดเรื่องที่จะซื้อที่ดินเพื่อจะปลูกบ้่้านใหม่ ดูกะตังค์ในกระเป๋าก็มีไม่มากพอ มีคนมาเสนอจะขายที่ดินเปล่าให้ แต่ที่ตรงนั้นถูกปล่อยทิ้งร้างไว้นานแล้ว เจ้าของที่ก็อยากจะขายเอาเงินไปส่งเสียให้ลูกหลานเรียนหนังสือ ปรึกษาทางครอบครัวแล้วก็อยากจะซื้อไว้ แต่มีคนที่ปลูกบ้านอยู่ข้าง ๆ ที่ดินตรงนั้น เล่าให้ฟังว่า สาเหตุที่ที่ดินตรงนั้นไม่มีคนมาซื้อสักทีเพราะเป็นทางผีผ่าน ผมเองก็เชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง แต่ที่ดินตรงนั้นก็อยู่ตรงข้ามกับประตูวัดจริง ๆ ผมก็ให้แม่ยายไปดูกับพระครูที่วัด ท่านก็บอกว่า อันที่ดินตรงไหนมันก็ดีหมดนั่นแหละ และที่ดินตรงนั้นมันก็มีทางแก้ ถึงแม้ว่าเจ้าที่ท่านจะแรง แต่ถ้าเราทำพิธีแก้และเข้าถูกทาง เจ้าที่ก็จะคุมครองปกปักรักษาเรา ถึงแม้ว่าพระครูท่านจะกล่าวอย่างนั้น ตัวผมก็ยังไม่กล้าที่ซื้อที่ดินตรงนั้นไว้ ก็ได้แต่หวังว่าถ้าเจ้าที่ตรงนั้นอยากให้ผมกับครอบครัวไปอยู่เพื่อพัฒนาที่ดินตรงนั้นจริงๆ ท่านก็คงจะดลบันดาลให้กะตังค์ในกระเป๋าผมมีมากพอที่จะซื้อที่ดินนั้นได้

ผลสุดท้ายผมจึงได้รำพึงกับตัวเองว่า ถ้ามันจะเป็นสมบัติของเรา จะช้าจะเร็ว มันก็จะรอให้เราไปเป็นเจ้าของอยู่ดี

หรือท่านผู้อ่านคิดว่าอย่างไรครับ?

ขอพระคุ้มทุกท่านให้มีความสุข ความเจริญครับผม