27 กค. 2553 23.00 น.
มีอาการปวดหัวมากมาอาทิตย์กว่า.....คงใกล้ถึงเวลาแล้ว....
พรุ่งนี้วันที่ 28 กค. คอย...ไม่รู้ว่าคอยอะไร...ทั้งที่รู้...รู้ว่าหน้าตาหม่นหมองมาหลายวัน
เมื่อวานมีโอกาสปล่อยปลาไหล ปลาดุก ปลาหมอ หอยขม เห็นปลาที่ปล่อยลงน้ำมันรีบ
วิ่งฉิว...มันคงดีใจที่มันรอดตายแล้ว.....
แม่กาอยากบอกพ่อหงส์สูงศักดิ์....ที่จากแม่กาไปอย่างไม่มีวันกลับมาหาฝูงกา...
ฉันอยู่ตรงนี้ เธอได้ยินไหม ...
คนที่เธอเคย ทำให้เขารู้จักรัก ...
ฉันอยู่ตรงนี้ เห็นอยู่บ้างไหม ...
คนที่เธอเคยทอดทิ้งเขาไปให้ช้ำเดียวดาย ....
เมื่อวันเวลาผ่านเลย หัวใจคนจะเปลี่ยนไป...
แต่เธอรู้บ้างไหม ทำไมฉันมีแต่เธอ .....
เพราะยังรักถึงยังรอ เพราะยังเจ็บถึงยังรอ....
ใจยังเฝ้าแต่ขอ ให้เธอย้อนคืนมา ....
หัวใจแสนทรมาน... ต้องการให้เธอมาเช็ดน้ำตา
อยู่กับฉัน....เพื่อทดแทนวันเวลา อย่าพรากกันอีกเลย ....
ฉันอยู่ตรงนี้ ...ฉันเจ็บเพียงไหน ....
รู้สึกอย่างไร... ที่เห็นฉันเป็นแบบนี้ ....
ฉันอยู่ตรงนี้... หนาวเหน็บแค่ไหน ....
ถ้าหากเธอรู้ ...จะทิ้งฉันไปอีกไหมคนดี ....
เมื่อวันเวลาผ่านเลย... หัวใจคนจะเปลี่ยนไป ....
แต่เธอรู้บ้างไหม... ทำไมฉันมีแต่เธอ ....
เพราะยังรักถึงยังรอ.... เพราะยังเจ็บถึงยังรอ ....
ใจยังเฝ้าแต่ขอ ให้เธอย้อนคืนมา ...
หัวใจแสนทรมาน... ต้องการให้เธอมาเช็ดน้ำตา ....
อยู่กับฉันเพื่อทดแทนวันเวลา.... อย่าพรากกันอีกเลย ...
เพราะยังรักถึงยังรอ.... เพราะยังเจ็บถึงยังรอ ...
ใจยังเฝ้าแต่ขอ... ให้เธอย้อนคืนมา ...
หัวใจแสนทรมาน... ต้องการให้เธอมาเช็ดน้ำตา ....
อยู่กับฉัน.... เพื่อทดแทนวันเวลา อย่าพรากกันอีกเลย....
ขอให้พ่อหงส์มีความสุข....ตลอดไป....เฟืองฟ้า...กุมภาพันธ์..ลูกลุงขี้เมา...คนเก็บฟืน
สวัสดีค่ะ..
เทียนน้อยมาให้กำลังใจค่ะ...
เอาเพลงมาฝากค่ะ...
ปล่อยความคิดถึงปลิวไปในอากาศ
ล่องลอยหัวใจสะอาด ปล่อยไปแสนไกล
กรุ่นกลิ่นบุหงาพัดมาด้วยรักจากใจ
...เพียงหวังให้ถึงใคร คนที่รอคนนั้น
ส่งความคิดถึงปลิวไปในอากาศ
คิดถึงใจจะขาด เธออาจไม่เข้าใจ
แค่อยากให้รู้ ไม่ได้ต้องการสิ่งใด
เธอไม่ต้องขืนใจ ถ้าเธอไม่ต้องการ
ฝากเป็นเพลง ให้ลอย เล่นลมไป ล่องลอย ผ่านไปถึงเธอ
แม้จะเนิ่นนาน ยังรักเธอ ตราบนาน อสงไขยเวลา
หากเพลงคิดถึงที่ปลิวไปในอากาส
เพียงถ้ามันพลั้งพลาด ไปไม่พบเธอ
ให้บทเพลงนี้ล่องลอยไปเสมอ
รอสักวันที่เจอ คนที่เขาต้องการ
ฝากเป็นเพลง ให้ลอย เล่นลมไป ล่องลอย ผ่านไปถึงเธอ
แม้จะเนิ่นนาน ยังรักเธอ ตราบนาน อสงไขยเวลา
แม้จะเนิ่นนาน ยังรักเธอ ตราบนาน อสงไขย
28 กค.วันเกิดพี่ตอนนี้พี่ใส่ tube อยู่ขอให้ความดีสิ่งที่พี่ทำคุ้มครองพี่ตัวเล็กรอพี่อยู่ปีหน้าเบญจะมารับหลานกับพี่ไปทำบุญวันเกิดพี่
ด้วยกัน...ไม่ต้องรอเขาอีกแล้วพี่เขาไม่มีวันกลับมาอีกแล้ว...เบญรอพี่อยู่น่ะตัวเล็กรักแม่มากที่สุด
สุขสันต์วันเกิดนะพี่
เวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยน เป็นธรรมดานะพี่
เข็มแข็งไว้....
ท้อไป ก็แค่นั้นแหละ สู้ทำวันนี้ให้ดีที่สุดนั้นแหละ คือชัยชนะที่แท้จริงของชีวิต
มา Happy Birthday ย้อนหลัง มีความสุขมากๆ นะ
" พ่อนกกับแม่หงส์ " " พ่อนกเริ่มโทษแม่หงส์ว่าไมดี ที่บินไม่ได้เหมือนตน" เมื่อคืนนอนไม่หลับ...จึงเกิดเรื่องราว...
เรื่องมีอยู่ว่า...พ่อนกสีฟ้าที่ชื่นชอบการผจญภัยตัวหนึ่งได้พบกับแม่หงส์สีขาวแสนสวย...พ่อ
นกพร่ำพูดคำหวานทุกคืนวันด้วยช่วงเวลาหนึ่งทุกคำคืน...แม่นกตัดสินใจเพราะหลงเชื่อว่าทุก
คำพูดของพ่อนกเป็นความจริง...จึงจงใจให้มี " ลูกน้อยในท้องแม่นกคนหนึ่ง " โดยพ่อนกไม่
เคยรับรู้ถึงความรู้สึกของแม่หงส์ด้วยแค่ใจคิดสนุกเล่นตามเพื่อนพ้องหรือรุ่นพี่นกด้วยกัน...
เมื่อผ่านไป พ่อนกธรรมชาติด้วยนิสัยเจ้าชู้รักสนุกไม่มีความรับผิดชอบอะไรในชีวิต... เลย
ใช้ธรรมชาติตัวเองอ้างว่า...ธรรมชาติ คือ "การบินบนฟ้า " ธรรมชาติแม่หงส์ " การว่ายน้ำ
" พ่อนกเริ่มโทษแม่หงส์ว่าไมดี ที่บินไม่ได้เหมือนตน
แม่หงส์ได้แต่เสียใจ พร่ำบอกพ่อนกว่า ทำไมเราไม่เดินบนบก และบางครั้งสอนลูกให้ว่ายน้ำ
บ้างครังสอนลูกให้บิน ลูกแม่หงส์จะดูแลเอง พ่อนกจะบินไปตามธรรมชาติของพ่อนกก็ตาม
ใจพ่อนก... ถ้าพ่อนกยอมรับได้ จะทำให้ลูกน้อยกลายเป็นเด็กที่โชคดีที่สุด... บางช่วงก็ได้
สนุกสนานอยู่บนท้องฟ้า...กับพ่อนกบางคราก็เริงร่าอยู่ในลำธารกับแม่หงส์ และบางเวลาก็ได้
พร้อมหน้าพร้อมตากันกับพ่อนกและแม่หงส์... พ่อนกและแม่หงส์ต่างมีความสุขมีรอยยิ้มและ
ความหวังดีตามธรรมชาติของแต่ละฝ่าย
จากงาน"แห่งความรัก " ที่ช่วยกันดูแลหนูน้อยให้เติบโตอย่างงดงาม...
แต่น่าเสียดายพ่อนกไม่ให้โอกาสลูกน้อยได้มีชีวิตออกมา...เพราะพ่อนกรักในธรรมชาติของ
นกและโทษว่าเป็นความผิดของแม่หงส์...และด้วยความเห็นแก่ตัวและไม่เคยรับฟังคำพูดแม่
หงส์และทางออก...ของแม่หงส์...เรื่องราวแม่หงส์กับพ่อนกก็จบลง...โดยแม่หงส์เป็นฝ่าย
อพยพไปตายเอาถิ่นฐานใหม่ด้วยใจที่สลายไปพร้อมวิญาณของลูกน้อย...โดยที่พ่อนกไม่ได้
รู้สึกสำนึกผิดหรือเสียใจในการกระทำตัวเองที่ได้ฆ่าแม่หงส์กับลูกน้อยถึง 2 ชีวิต...แค่เพื่อ
ความสุขของตนเอง....
อ่านแล้วเป็นไงค่ะ...ใครเข้ามาอ่าคุณคิดว่าไงค่ะ...เมื่อคืนอ่านแล้วก็คิดทั้งคืน...
กรรมของแม่หงส์...ที่ต้องไปรักพ่อนกมั้งค่ะ...
คัดลอกบทความที่ครูซ่อมคนเคยบันทึกไว้...อ่านแล้ว...เข้าใจ..สงสารครับ...บอกได้คำเดียวครับพ่อหงส์มันสะกดคำว่าพ่อคำว่าคนไม่เป็นครับ..ผมอยากเห็นหน้าไอ้นกยักษ์ตัวนี้จริงๆใจมันโหดฉิ.....หาย..แม่กากับลูกดีแล้วครับไปเกิดใหม่จะได้ไม่ต้องเสียใจกับ
คนเห็นแก่ตัวอีก..ไม่มีความรับผิดชอบเสียชาติเกิด...
24 สค. 53
...นรชาติ ทิวางวาย....มลายสิ้นทั้งอินทีรย์..สถิตทั่ว..แต่..ชั่วดี..ประดับไว้ในโลกา...อาลัยรัก..
ครูซ่อมคน ขอเป็นกำลังใจใหนะคะ ขอให้เข้มแข็ง สู้ สู้ สู้
พักบ้างครับพี่...ดูแลสุขภาพด้วย...ลูกน่ารักจัง...จองไว้ก่อนน่ะ..Internt..ฟาร์ดาร์...ฝากบอกว่า
อยากดูเจ๋...ส่ายตะโพกเต็นระบำอินเดียจัดงานเลี้ยงปีใหม่นี้พี่เป็นพิธีกรอีกมั้ย..ขอโชว์ระบำอินเดียอีกน่ะชอบม็ากๆๆๆๆๆ....
จะเตรียมของขวัญพิเศษให้
หมอเอกนันต์จะขอแจมเป็นเจ้าชาย....55555
13/11 /53
ขอบคุณมากน้องหมอ ปีนี้ไม่แน่ใจจะว่างมั้ย พี่เอาตัวเล็กมาอยู่ด้วย...จะทำตัวเป็นสาวโสดไม่ได้แล้วอีกอย่างไม่ทราบเวรอะไร
น้องพยาบาลทีจะจบใหม่มาฝึกงานเลยต้องจัดตารางเวรใหม่หมด....แล้วจะบอกทีม PCU Medให้....
ทำงานเหนื่อยกันแค่ไหนแค่มีรอยยิ่มให้กันก็หายเหนื่อย....ขอบคุณมาก...สุขภาพก็ปวดหัวตามระบบมันถ้าเห็นพี่ยืนนิ่งๆก็อย่าพึ่ง
สั่งอะไร...กำลังตั้งศูนย์...ฮิฮิฮฮิๆๆๆๆๆ ...คนเครื่อง(Brain )ชำรุดก็ต้องทำใจ....แต่ใจไม่ชำรุดน่ะ..สู้ตายค่ะ....
หมอฟาร์จะเลี้ยงลูกพี่รึ....ยินดีเลย....จะเอาจริงเป่ายกให้เลย...ขอบคุณล่วงหน้าน่ะ...