หยาดหนึ่งจากพรสวรรค์....สิ่งมหัศจรรย์ช่วยจรรโลงชีวิต ลองอ่านผลงานย้อนอดีตเมื่อสมัยเรียนมัธยมปลาย ปี 2414 เมื่อ 50 ปีที่ผ่านมา

หยาดหนึ่งจากพรสวรรค์....สิ่งมหัศจรรย์ช่วยจรรโลงชีวิต(1)

          เมื่อปี  2512 ผมเรียนอยู่ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายที่โรงเรียนวชิรานุกูลสงขลา  ผมได้เรียนการเขียนร้อยกรองฝึกเขียนจากอาจารย์สมพงศ์ มณีพรหม ในตอนเรียน มศ.4  พอเรียน มศ. 5 ก็ได้เรียนกับอาจารย์จรรยา  ถิ่นพังงา และอาจารย์จรรยา ถิ่นพังงา นี่เองได้นำผลงานกลอนของผมไปลงหนังสือนิตยสารศรีสัปดาห์ ซึ่งท่านเขียนนวนิยายลงประจำทำให้ผมนำผลงานมาส่งอาจารย์บ่อยมากท่านก็คัดเลือกลงพิมพ์และท่านก็ซื้อมาให้ผมอ่านเป็นประจำที่กลอนผมได้ลงพิมพ์ทุกฉบับ

          พอเกือบจะสิ้นปี 2512 ผมประสบกับทุนการเรียนก็เลยคิดกับเพื่อนอีกสองคนคือ อาทร เขมะศิริ และวรางคนา แซ่ซิ่นว่าผมจะพิมพ์รวมกลอนให้เพื่อนทั้งสองช่วยขอจากเพื่อนจากโรงเรียนอื่น ๆ มาลงพิมพ์ด้วย เพราะเฉพาะผลงานเขียนของผมคงจะน้อยไป  ก็ได้มาจากคนที่ผมไม่ได้รู้จักจากวิทยลัยครูสงขลา  โรงเรียนมหาวชิราวุธ  โรงเรียนกลับเพชรศึกษา  โรงเรียนวรนารีเฉลิม เป็นต้น  ผมสามคนก็นำมาคัดเลือกชิ้นงานที่ส่งมาได้ครบตามที่กำหนด  ผมก็ออกหาโฆษณาโดยทำหนังสือเขียนด้วยลายมือ วันเสาร์วันอาทิตย์ ก็เดินไปเรื่อย  ได้โฆษณามา 1200 บาท ก็ไปตกลงกับโรงพิมพ์ ผมพิมพ์ 500 เล่ม เขาคิดค่าพิมพ์ 620 บาท ผมตกลงพิมพ์  พิมพ์เสร็จก็นำมอบผู้สนับสนุนโฆษณาเพื่อเก็บเงิน   ตอนไปเก็บเงินจากบริษัทห้างร้านที่ลงโฆษณาผมไดเงินเพิ่มเกือบหมื่นบาท  เพราะตอนไปขอความอนุเคราะห์ให้อุปถัมภ์ช่วยค่าพิมพ์เขาไม่คิดว่าผมจะทำได้

           ตอนไปเก็บเงินเขาเลยเห็นความตั้งใจที่แน่วแน่จึงได้มอบเป็นทุนการเรียนเพิ่มมาดังกล่าวแล้ว  ส่วนหนังสือที่เหลือประมาณ 400 เล่ม ผมก็เดินเท้าไปขายตามบ้านในท้องที่อำเภอหาดใหญ่เป็นส่วนใหญ่  ขายเล่มละ 5 บาท แต่ทุกเล่มที่ผมขายได้มากกว่า 5 บาททุกรายที่ซื้อ  ไม่ใช่เพราะหนังสือรวมกลอนนี่มีผลงานที่ยอดเยี่ยมหรอกครับ  เขาให้เพราะสงสารผมที่พยายามหาทุนเรียนหนังสือเพราะไม่มีทุนพอที่จะต่อยอดเรียนได้ในระดับมหาวิยาลัยตามที่ใฝ่ฝันไว้  เพราะตอนเรียนมัธยม  เจ้าอาวาสวัดศรีสว่างวงศ์ พระอ่ำ  สิริสุวณฺโณ  ได้รับธุระช่วยเหลือค่าเล่าเรียน  ส่วนค่าใช้จ่ายอื่น ผมพับหนังสือพิมพ์ในภาคกลางคืนมาเป็นค่าใช้จ่ายได้  

           แต่ถึงแม้จะได้ทุนมาก็ตามผมก็ไม่ได้เรียนมหาวิทยาลัยด้วยเหตุที่สอบเข้าไม่ได้นั่นเอง  แต่ก็ไม่ได้ทิ้งการเรียน ก็เข้าเรียนในวิยาลัยครูสงขลาและก็ออกมาทำงานตามที่เรียนจนกระทั่งเกษียณ

           วันก่อนพอนึกถึงวันภาษาไทย ก็เลยค้นหาหนังสือ "หยาดหนึ่งจากพรสวรรค์" โชคดีครับพบเพียงเล่มเดียวแต่ก็ยังสมบูรณ์ในตัวอักษร  ผมก็เลยคิดจะนำผลงานเขียนเมื่อ 50 ปีที่แล้วมาบันทึกไว้โดยจะนำเฉพาะผลงานที่ผมเขียนเท่านั้นมาลงในบันทึก  และงานทุกชิ้นจะไม่มีการปรับปรุงใด ๆ ทั้งสิ้น เพื่อให้เห็นผลงานในอดีตที่ชัดเจน ถ้าผลงานที่นำมาให้อ่านมีความดีที่ท่านชื่นชมก็ให้ยกคุณงามความดีมอบแด่อาจารย์ที่สอนการเขียนร้อยกรองให้แก่ผมทั้ง 2 ท่านดังได้กล่าวแล้วข้างต้นแต่ถ้าข้อเขียนอ่อนด้อยในอรรถรสก็ถือเป็นความสามารถของผมเองในตอนนั้นที่ยังอ่อนหัดและขัดเกลาอักษรยังไม่สละสลวยซึ่งก็เป็นความบกพร่องของผมเองทั้งสิ้น

           การนำผลงานเก่ามาลงในบันทึกนี้ กลอนที่เกียวกับประโลมโลกผมจะนำมาลงให้น้อยที่สุด  ประการหนึ่งนอกจากจะได้ให้อ่านกันแล้ว ผมต้องการจะนำมาบันทึกไว้ในชุมชนแห่งนี้ก็เพราะที่นี่ไม่มีโอกาสที่จะสูญหายได้ด้วย จะนำมาให้อ่านกันน่าจะประมาณ 20 กว่าบันทึก  โดยจะเริ่มด้วยการเกริ่นนำ"หยาดหนึ่งจากพรสวรรค์"ก่อนเป็นร้อยแก้ว หลังจากนั้นจะเป็นร้อยกรองทั้งหมด