การศึกษาทั่วไปเพื่อพัฒนามนุษย์นั้น ถ้าพูดถึงแล้วนั้น หมายถึง วิชาที่สร้างบัณฑิต
และบัณฑิตที่จบไปนั้นสามารถใช้เครื่องมือได้ตามวัตถุประสงค์ เพื่อสร้างสรรค์ชีวิตและสังคมให้ถูก ให้ดีงาม ซึ่งเครื่องมือในที่นี้ ก็คือ การที่ได้ศึกษาวิชาเฉพาะ วิชาชีพต่างๆ ถ้าเราพัฒนา สร้างเครื่องมือนั้นดีเลิศเพียงใด แต่ถ้าเราไม่สามารถสร้างคนให้เป็นคนดีได้ ก็เหมือนกับคำโบราณที่ว่า "ยื่นดาบให้แก่โจร" 
     ซึ่งในปัจจุบันนี้ได้เกิดปัญหาสิ่งต่างๆ มากมาย เนื่องจากบัณฑิตหลายคนที่จบไปจากรั้วมหาลัยนั้นไม่ได้ใช้เครื่องมือที่ได้มาในเชิงสร้างสรรค์ เป็นประโยชน์ให้แก่สังคม แต่ใช้เครื่องมือนั้นไปแสวงหาผลประโยชน์ส่วนตน แล้วทำให้ผู้อื่นได้รับความเดือดร้อน สร้างความเสียหายให้แก่คนในสังคม เพราะฉนั้นเราควรใช้วิชาต่างๆ ที่ได้เล่าเรียนมานั้น ปรับใช้กับชีวิตประจำวันให้เกิดประโยชน์แก่ส่วนตน ส่วนรวม ตลอดจนไปถึงประเทศชาติ เช่น ถ้าเราเป็นนักเศรษฐศาสตร์นั้น เราควรนำวิชาที่ได้จากการศึกษามานั้น ไปสร้างสรรค์สิ่งที่ดีต่างๆให้แก่สังคม ไม่ว่าจะเป็น การนำความรู้ถ่ายทอดไปสู่คนในสังคม มิใช่คอยแต่แสวงหาผลกำไร เพื่อที่จะให้ตนเองนั้นร่ำรวย ตามความต้องการของตน