พบเพื่อจาก
พบเพื่อจาก...ปาฏิหารย์หรือเวรกรรม...
..................................................
การพบกันของเราถือว่าเป็นปาฏิหารย์
ดีใจนะที่อย่างน้อยในโลกใบนี้ก้อมีเธออยู่จริง-จริง
ฉันไม่ได้ฝันไปใช่ไหม...ถึงแม้จะห่างไกลกันเหลือเกิน
ห่างจนเกินที่จะเอื้อมถึง..สัมผัส...แตะต้องไม่ได้....
แต่ฉันก้อรู้สึกดีเสมอ.......
มีคนเคยบอกว่า...ถ้ารักแล้วต้องรู้จักให้...รู้จักเสียสละ..เพื่อคนที่รัก..
แต่สำหรับฉัน...ก้อแค่คน..คนหนึ่ง..
ยังมีความโลภอยู่ในตัว...เป็นธรรมดา....
ฉันไม่อยากให้....ฉันไม่อยากเสียสละ..ฉันต้องการครอบครอง...
แต่..ยิ่งไล่ตาม..ก้อยิ่งห่างออกไปทุกที...อยู่เฉย-เฉยก้อทรมาน...
ฉันรู้สึกกลัวมาก...กลัวที่สุด...กลัวการจาก...จากกันไป...โดยที่ไม่บอกลา
ทำไม...พบแล้วต้องจาก...ไม่เข้าใจจริง-จริง
ชอบอ่านครับ ขอบคุณมากครับที่ได้เขียนมาจากใจให้กระผมและท่านผู้มีเกียรติได้อ่าน....