ปล่อยว่าง....ตัวเองเสียบ้าง

สวัสดีคะทุกคน

วันนี้อาจารย์อยากเล่าเรื่อง คนมาเล่าเรื่อง ทุกข์ๆ ให้ฟัง วันละ 4 ถึง 6 คน

คนที่มาหลัง จากนี้อาจารย์ เอง รับไม่ไหว

เหนื่อยแล้วเหมือนกัน

อาจารย์จะแนะนำ หาทางออกให้ไม่ได้ดีนะ

 เพราะสติไม่ดี...เหนื่อยแล้ว

ทุกวันอาจารย์เปิดรับ ร้อง ความทุกข์ ระบายความในใจของ คนทุกวัยที่เข้ามา หาอาจารย์มด

แต่ละคนปัญหาไม่เหมือนกัน และมีแต่ปัญาหาแปลกๆ น่าชวนให้คิดและติดตาม

บางคืนต้องเอาไปฝันนะ คิดดูว่า เรื่องราวแต่ละคนมัน ทั้งสนุก เศร้า และทุกข์

แต่ส่วนมาก มีแต่ทุกข์ มาก และเศร้ามาก

เวลามีความสุขไม่คอยแวะหาอาจารย์มดนะ แปลก

พอทุกข์โทรมารับสาย ไม่ทันยังถูกด่า ดู ดู คนเรา เวลาทุกข์...แม้แต่อาจารย์ยังโดน

หาช่องทางระบายทุกข์ ช่องทางไหนที่เสียเงิน เสียตัวน้อยที่สุด

ได้ความคิดสติกลับบ้านไปดีๆ

ต้องแวะมาหาให้อาจารย์ มดได้ถูกด่าแก้มหยอกเล็กๆน้อยๆ

พอได้สติยิ้มออก กลับบ้านอย่างมีรอยยิ้ม ไม่รู้จะหายทุกข์หรือไม่

แต่ใจ....รู้สึกดีขึ้น

นี้คือคน เราทุกข์เร็วขึ้น

เพราะความอยากตัวเดียวเท่านั้นเอง

หรือคุณคิดว่าไม่จริง

เพราะมนุษย์ เราต้องการทุกสิ่งไม่มีทีสิ้นสุด

หากยังมีลมหายใจอยู่ต้องเสพทุกอย่างอย่างไม่ละเว้น จึงทำให้ทุกข์ใจ.....

จึงทำให้อาจารย์ มดได้ มีงานทำ.....

รับฟังคนทุกข์ หาที่ระบาย .....ทั้งใจอารณ์เศร้าและทุกข์ใจ