จากที่เดินทางร่วมขับเคลื่อนกระบวนการพัฒนางานประจำด้วยการทำวิจัย หรือ R2R อุปสรรคส่วนใหญ่ที่คนหน้างานที่รักการทำ R2R ได้พบคือ

  • ผู้บริหารไม่สนับสนุนและไม่เห็นเป็นเรื่องสำคัญ
  • แพทย์ที่รับผิดชอบงานพัฒนาคุณภาพ ไม่เข้าใจและมองภาพของการเชื่อมโยงงาน R2R ไม่ออก ไม่เป็น และคิดไม่ได้
  • ไม่มีงบประมาณสนับสนุน คนหน้างานต้องช่วยตัวเอง

นี่เป็นอุปสรรค "ก้อนโต" ที่คนหน้างานต้องฝ่าฟันไปให้ได้ ใครผ่านไม่ได้ก็ท้อไปเลย และเลิกทำ หากใครผ่านไปได้ก็ใช่ว่าจะราบรื่น ก็ยังจะเจอบ่วงโซ่นี้อยู่อย่างเป็นลักษณะการทำงานแบบหืดขึ้นคอ...

แต่ในทัศนะของข้าพเจ้ามองว่านี่แหละ...คือ เส้นทางของการก้าวผ่าน "โลกธรรมแปด" ที่เป็นบ่วงร้อยรัดเราอยู่ และที่สำคัญการทำ R2R ช่างเป็นหนทางที่ท้าทายผู้มีอำนาจเหลือเกิน (ผู้มีอำนาจที่ปราศจากความเข้าใจในเรื่องความเชื่อในศักยภาพแห่งความเป็นมนุษย์)...

 

AAR ย่างก้าวเข้าปีที่ห้าที่รู้จัก R2R

๒๓ กรกฎาคม พ.ศ.๒๕๕๓