กำลังใจของพี่เนิ่มทำให้ได้สติเลยล่ะค่ะ...

แหม...กว่าจะคิดออกก็หลงอยู่ท่ามกลางม่านหมอก แต่จะว่าไปแล้ว ... ใจก็เบิกบานอยู่นะคะ แต่ขาดปัญญา คือ สภาวะใจเรานั้นมันน้อมรับและพร้อมเผชิญหน้าด้วยใจที่นอบน้อม ... แต่ปัญญายังไม่เกิด...

วันนี้หลังจากกลับไปทำกลุ่ม engaged buddhism ในเด็กที่ติดยาเสพติด ที่วัดป่าหนองไคร้ และก็คลิกอออกแบบเนียนๆ ค่ะ ก็เลยบันทึกไว้หน่อย...จะได้มองเห็นตนเอง ณ เวลานี้ว่าเป็นเช่นไร

ขอบพระคุณค่ะ...