บทกวี

   

 

คราอ่อนแรงแฝงล้าพาโหยอ่อน
อยากหลบร้อนซ่อนตนซ่อมหม่นหมอง
กับตักแม่ที่พร้อมห้อมรับรอง
มือทั้งสองป้องปกแม่กกนอน

น้ำใจใครไหนเล่าจะเท่าแม่
รินรดแดด้วยห่วงดวงสมร
ความห่วงใยตามติดจิตอาทร
ทุกขั้นตอนแห่งชีวิตแม่ติดตาม

แม่ปลูกความอดทนจนแตกหน่อ
ไม่ย่อท้อต่อทุกข์ยากดงขวากหนาม
ปัญหาใดใหญ่น้อยที่คอยลาม
อย่าบุ่มบ่ามแก้ไขหมั่นไตร่ตรอง

แม่ปลูกจิตคิดงามตามรองบาท
ห่างนิราศริษยาพาหม่นหมอง
รู้พอเพียงเลี้ยงตนให้ชนมอง
เรางามผ่องด้วยใจที่ใฝ่ดี

แม่ปลูกรักเอาไว้ให้คิดชอบ
ให้รู้กอรปชอบธรรมนำวิถี
รักพี่น้องเลือดไทยในปฐพี
อย่าได้มีแบ่งแยกแตกเหล่ากอ

อยากให้แม่อยู่ข้างข้างอย่างวันก่อน
คราโหยอ่อนซบตักพักหน่อยหนอ
ที่ร้าวรอนอ่อนล้าน้ำตาคลอ
แม่คงรอ..รองรับ...เพื่อซับมัน.....

หวานรักใครไหนเล่าเทาแม่รักเรา
จะไกลแสนไกล..ความห่วงใยจากแม่
ไปถึงเราเสมอ   
แม้ทานจะจากไปไกลแสนไกล..
แต่..ท่านอยูในใจ..
คำสอนของแม่...ช่วยให้เรางอกงาม..

ครูพิม  ๒๒ กรกฏาคม ๒๕๕๓