ปู่สอน เล่าว่า การปลูกต้นไม้ คือ ชีวิต ความจริง และสัจธรรม ที่พระพุทธเจ้าให้กับสิ่งมีชีวิต และต้นไม้ คือ อาจารย์ของพระพุทธเจ้า

ผมย้ายมาทำงานที่สถานีอนามัยโนนเสลา อ.เขียว จ.ชัยภูมิ เมื่อต้นเดือน กรกฎาคม รู้สึกใจหายกับชาวบ้าน และเพื่อนหมออนามัยด้วยกัน แต่ก็เชื่อว่า การจากลา คือ การเดินทาง เพื่อมิตรภาพ และแบ่งปัน ซึ่งกันและกัน

  

  

บ้านโนนเสลา เป็นพื้นที่เลื่องลือ เรื่อง "ผ้าขิดสวย" ระดับประเทศ  และประเพณี "แห่นาคโหด" ระดับโลก

  

  

  

แต่สิ่งหนึ่งสิ่งเดียวที่อยู่ในใจผม และตั้งใจว่า จะไปพบพาน เมื่อมาถึงที่นี้  คือ " ปู่สอน กล้าศึก" ผู้ปลูกต้นไม้ อย่างสม่ำเสมอต่อเนื่อง ตั้งแต่ปี 2528 บวกลบคูณหารแล้ว 25 ปี   ได้รับรางวัลในประเทศมากมาย มีสัมภาษณ์ลงวารสารมากมายอีกเช่นกัน และมีโอกาสที่คนไทยทั้งประเทศอยากมีประสบการณ์ด้วย คือ การเข้าเฝ้าในหลวงและพระราชินี

  

  

  

เวลาผ่านนานนับล่วงสิ้นเดือน แต่ผมก็ถามถึงปู่สอน กับหมออนามัยด้วยกัน พี่น้อง อสม. ที่มาเยี่ยม อยากเจอปู่สอนอยู่ทุกวัน

 

 

 

จนวันที่ 20 กรกฎาคม 2553 ผมไปเอารายชื่อน้องนักเรียนที่โรงเรียนแค่ผ่านถนนข้างหน้าอนามัย  ตอนกลับเจอ "ปู่สอน" ซึ่งผมคิดว่า เป็นท่าน เพราะความรู้สึกแรก อธิบายไม่รู้ เจอปู่ กำลังมาดูต้นสะเดาที่มาปลูกอยู่ถนนหน้าอนามัยประมาณเกือบ 30 ต้น สูงประมาณตู้เย็น แตกใบสะพรั่งรับฤดูฝน

 

 

"ปู่สอน" ปีนี้ อายุ 78 ปี สวมเสื้อลายสก๊อตเก่า ๆ และสวมโสร่ง พาหนะคู่ใจ คือ จักรยานเก่า ๆ อะไรก็เก่า ๆ แต่ความคิด และหัวใจของปู่ไม่เก่าเลย

 

 

ผมรีบปรี่ จอดรถมอเตอร์ไซด์ แล้วถามว่า "ปู่สอนใช่ไหม" ปู่พยักหน้า ราวเราทั่งสองรู่จักกันมานาน  ปู่กำลังเอาไม้หน้าสาม ทุบดินรอบ ๆ ต้นสะเดา ผมเลยนั่งย่องลงพูดคุย

 

 

ปู่เล่าว่า " ปลูกต้นไม้มาตั้งแต่ ปี 2528 และจะปลูกต้นสังขารจะไม่ไหว ถ้าพอจำได้ประมาณเกือบ 1 แสนต้น"แต่ปู่ไม่มีโรคประจำตัว เบาหวาน ความดันสูงเลย แถมความจำไม่ตกหล่น แววตามุ่งมั่นและมีแววใสประกายเหมือนเด็ก

 

 

ปู่ย้ำว่า การปลูกต้นไม้ คือ ชีวิต ความจริง และสัจธรรม ที่พระพุทธเจ้าให้กับสิ่งมีชีวิต และต้นไม้ คือ อาจารย์ของพระพุทธเจ้า เพราะตรัสรู้ใต้ต้นสาระ

 

 

ต้นไม้สอนชีวิตให้ปู่ เพราะตอนหนุ่ม ๆ เมื่อมีลูกคนเล็ก อยากหาคำตอบของชีวิต จึงขึ้นภูกระดึง หายจากบ้านราว 2-3 เดือน อยากออกบวช แต่พอเห็นต้นไม้ที่งอกงามที่ภูกระดึง คำตอบของชีวิตจึงไขข้อกังขาในใจปู่

 

 

นับจากนั้นมา ปู่สอนก็ปลูกต้นไม้ ทุกวัน เหมือนกินข้าว เริ่มจากบ้าน ข้างบ้าน ละแวกคุ้ม และขยายรอบหมู่บ้าน ตำบล อำเภอ

 

 

ผมนั่งกลับปู่สอนไม่นาน แต่คิดตามในใจตัวเอง รู้สึกว่า เวลาช่างยาวนาน และคิดกลับตัวเองว่า อยากเขียนเรื่อง ปู่สอน เพราะเรื่องราวของท่านเป็นปรัชญาชีวิต

 

 

ต้นไม้ คือ ศาสนา และธรรมชาติ รอบ ๆ ตัวเรา

 

 

ถ้าผมเก่งเขียนบล็อก ผมคงมีโอกาสลงรูปปู่สอน ภาพชีวิตของท่าน

 

 

เพราะเนื้อหามากมาย และมีประโยชน์ไม่มากก็น้อย สำหรับทุกคน