ตอนอยู่มัธยมเคยอยากรู้ว่า ชีวิตนักศึกษาเป็นงัยอยากจบเร็วๆ จังคงจะสบายกว่าชีวิต ม.ปลายมากเนอะ ไม่ต้องเรียนฟิสิกส์ เคมี ชีวะ และคณิตศาสตร์ ตอนนี้นักเรียนม.ปลายหลายคนคงคิดเหมือนดิฉันแน่ๆ เลย
และแล้วเวลานั้นก็มาถึงได้เข้ามหาวิทยาลัย ก้าวเข้าสู่การเป็นนักศึกษา ตอนแรกก็ดีใจน่ะ ได้มาอยู่อีกโลกหนึ่ง ที่เป็นอีกโลกหนึ่งเพราะว่าตัวดิฉันเองไม่เคยห่างจากพ่อแม่เลย เรียนเช้า ตอนเย็นก็กลับบ้านเป็นอย่างนี้ทุกวัน พอเข้ามหาลัยหรอ มาอยู่หอพักเป็นครั้งแรกในชีวิต รู้สึกว่าตัวเองเป็นอิสระมากเลยน่ะ อยากทำอะไรก็ทำ ไม่มีแม่คอยบ่น
ช่วงแรกที่เข้ามาอยู่ใช้เงินเป็นว่าเล่นเลย อาทิตย์ล่ะประมาณ 2000 บาท ถือว่าเยอะมากเลย ใช้จ่ายฟุ่มเฟือยที่สุด พอบอกแม่ แม่ก็ต้องบ่นเป็นธรรมดาเพราะใช้เปลือง ช่วงแรกที่แม่บ่นยังไม่สำนึกเท่าไหร่หรอก แต่พอหลังจากนั้นอีกเดือนเริ่มมีการเรียน การสอน มีกิจกรรมเข้ามา รวมทั้งค่าใช้จ่ายที่มีตามมาไม่ขาดช่วงเลย ไม่ว่าจะค่าเสื้อคณะบ้าง เสื้อเอกบ้าง จ่ายค่าโน่นค่านี่จิปาถะ เยอะแยะไปหมด ถึงตอนนั้นแหละที่สำนึกได้ว่าช่วงแรกเราถลุงเงินมากจนเกินไป
ช่วงที่สองคือช่วงที่มีการเรียนมากขึ้น ช่วงนี้งานเยอะมากถึงแม้จะเรียนเพียงแค่วันล่ะวิชาสองวิชาก็จริง แต่มีงานทุกวิชาและทุกวันที่มีเรียน แค่เรียนยังไม่พอค่ะ กิจกรรมเข้ามาอีก ทำกิจกรรมแทบทุกวัน ซ้อมกีฬาบ้างล่ะ ซ้อมเชียร์บ้างล่ะ ช่วยทำงานโน่นนี่บ้างล่ะ บางทีกว่าจะได้นอน ตี 2ตี 3 ก็มี มีอยู่วันนึงทำงาน Power point ค้างอยู่แล้วต้องส่งอีกวันเช้า กลับจากทำกิจกรรมก็เกือบเที่ยงคืนแล้ว มาทำงานอีก ปรากฎว่า ตี 5แล้วถึงได้นอน ไม่ต้องพูดถึงเลยว่าตอนเช้าเป็นงัยโชคดีที่ว่าตอนเช้าไม่มีเรียน แค่ส่งงาน ได้นอนนิดนึง แล้ว 11 น.พี่ในเอกเรียกอีกค่ะ รู้ซึ้งถึงชีวิตนักศึกษาเลยอ่ะว่าเป็นยังงัย
ส่วนอีกเรื่อนนึงที่อยากเล่ามากเลยเมื่อก่อนที่เค้าบอกว่าอาหารของเด็กหอที่เป็นที่นิยมคือ มาม่า ตอนที่ไม่ได้อยู่หอทีก็ยังไม่เชื่อหรอก แต่พอได้เข้ามาอยู่ในหอแค่นั้นล่ะ เวลาหุงข้าวยังไม่มีเลยอาหารสะดวกที่สุดก็ต้องเป็นอาหารญี่ปุ่น มาม่า กินไปเหอะ เช้า เที่ยง เย็น แถมให้อีกก่อนนอน ส่วนโรคฮิตของเด็กหอ ก็หนีไม่พ้นโรคกระเพาะอีกนั่นแหละ นี่คือชีวิตส่วนหนึ่งของการเป็นนักศึกษาเท่านั้นน่ะ ยังมีอีกมากที่ต้องพิสูจน์ด้วยตนเอง
สรุปส่งท้ายเลยแล้วกัน ตอนนี้อยากกลับไปเป็นนักเรียนม.ปลายอีกสักครั้ง จะใช้เวลาช่วงนั้นให้เต็มที่เลย ตอนนี้งานเยอะเวลาให้ตัวเองก็น้อยยยยย นอนก็น้อยยยย ตอนนี้กำลังจะเป็นหมีแพนด้าตัวที่ 3 ของประเทศไทยแล้ว ใครก็ได้ช่วยที
