วันที่ฉันป่วย
นานนานทีจะได้เข้ามาเขียน Blog บ้าง ตั้งใจหลายครั้งจะทำทุกวันก็พลาดทุกวันเนื่องจากหลอกตัวเองว่า งานยุ่งบ้าง เหนื่อยบ้าง อะไรบ้าง จนในที่สุดก็มีเวลาดังใจหวัง
หลายๆ ท่านคงเคยป่วย ป่วยที่เกิดจากกาย หรือเกิดจากใจ ช่างต่างกันเสียนี่กระไร ป่วยจากใจ ทำให้กายป่วยมากมาย ใจเป็นนาย กายเป็นบ่าว สำคัญจริง แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการป่วย
ได้ข้อคิดหลายอย่างจากการป่วย เราควรตั้งใจออกกำลังกาย เราควรตั้งใจสร้างกำใจให้ตนเอง และควรจะดูแลตัวเองให้ดี ก่อนที่จะอาสาดูแลใครๆ คำพูดเหล่านี้พี่สาวที่เคารพรักคนหนึ่งกล่าวไว้ เมื่อป่วยคราวใดก็จะจมีจิตนิวรณ์หาพี่สาวคนนี้ทุกที ..
นอกจากนี้การป่วยยังทำให้รู้ว่า... มีคนห่วงใย ต้องจัดการตนเองอย่างไร ...ป่วยแล้วฝืนทำงานไปก็ทำร้ายตนเองอย่างเดียว...สุดท้ายเราก็ต้องรับสภาพไปคนเดียว ต้องรัก..ษาตนเองให้ดี
เมื่อหายป่วยก็คงต้องทำใจให้หายก่อน แล้วรักษาสภาพของร่างกายต่อไปเนอะ เป็นกำลังใจให้ตนเองหายป่วยเร็วๆ สู้ๆๆ...
ที่อาจารย์จารุณีพูดเรื่องการป่วยนั้น ผมเคยป่วยจนแย่และตั้งใจว่าหายป่วยจะออกกำลังกาย ผมคิดว่าทุกคนจะคิดแบบนี้ แต่ทำได้จริงตามที่เคยคิดนั้นน่าจะทำได้บ้าง ไม่ได้บ้าง แรกๆ ผมทำได้ ต่อมาก็หยุดไป เดี๋ยวนี้เริ่มมาออกกำลังใหม่ ได้นานหลายเดือนแล้ว บางทีคงต้องอาศัยจังหวะบ้าง ส่วนการเขียนบล๊อก ผมล๊อกตัวเองจนได้ครับ ว่างเมื่อไหร่ เปิด-อ่าน-เขียน ไม่เช่นนั้น งานที่มากอยู่แล้วจะรัดตัวจนไม่ทำอะไร
ขอบคุณคะ กำลังใจคนแรกเลย ชีวิตคนเราเริ่มต้นใหม่ได้เสมอใช่มั๊ยคะ แต่จะเริ่มต้นใหม่ให้น้อยที่สุดคะ จะได้ต่อเนื่อง ไม่มีสิ้นสุด ขอบคุณนะคะ..สู้ๆ