บรรยากาศที่โรงเรียน ทุกๆวัน
ดูครึกครื้นดี เนื่องจากกำลังจะมีกีฬาอำเภอ
เด็กฝึกซ้อมกีฬาอย่างขมักขเม้นเลย
วันนี้ก็นั่งทำงานปกติ มีเด็กคนนึงเดินเข้ามา
พร้อมกับพูดว่าอยู่ไหนวะ
เราก็ถามว่าจะเอาอะไร ก็ไม่ตอบ เด็กคงคิดว่าครูก็คงไม่รู้ด้วยมั้ง อิอิ
แล้วก็เดินเข้ามาหา รื้อๆอยู่แถวข้างหลังที่นั่ง
ปรากฏว่าเอากระดาษ A4 ไป
นั่งคิดในใจ เพราะว่าเราเป็นเด็กฝึกงานหรือเปล่านะ
เด็กมันถึงไม่ได้มีความเกรงใจเลย
หรือเพราะอะไรกัน นะ
ไอ้เราก็ไม่กล้าพูดไรมาก ก็เลยได้แต่คิดในใจ
ว่าเด็กสมัยนี้พูดไม่เพราะเลย ให้ตายซิ
เวลาพูดกับครูอย่างน้อยหางเสียง
หรือสัมมาคาระวะ ก็มีให้สักนิดก็ยังดี
เวลาผ่านไปถึงช่วงบ่าย เด็กคนเดิม เดินผ่าน ท่าน ผอ.
ท่านก็ต้องการถามว่าเด็กหญิง.....อยู่ชั้นไหน
เด็กน้อยก็ตอบว่า หก เฉยๆ เรายังคิดเลยว่า ผอ.จะรู้สึกเหมือเรามั้ยนะ
ก็ปรากฏว่าน่าจะรู้สึกเหมือนกัน ท่านก็เลยบอกว่าเข้ามาใกล้ๆซิ
แล้วท่านก็สั่งสอนไป พูดนะหัดมีหางเสียงซะบ้าง
เอ้ย........
