การที่เรารู้ประโยชน์ทำให้เราสนใจสิ่งนั้น...แต่อาจไม่ลงมือกระทำ ต่อเมื่อมีแรงบันดาลใจเป็นแรงผลัก ก็จะทำให้เรากระทำต่อสิ่งนั้นทันที
แรงบันดาลใจ..ในการเขียนบล็อก
แต่ก่อนแต่ไร..อิฉันเป็นคนชอบอ่าน อ่านทุกอย่างที่ขวางหน้า
แล้วก็ชอบจดบันทึก..ตังแต่อยู่ป.5 ก็มีบันทึกส่วนตัวปีละเล่มมาตลอด
ย้อนกลับไปอ่านทีไร..ก็ยิ้มกริ่มไปกับความเปิ่น ความฮา ของเจ้าหล่อนทุกที
อยู่มาวันหนึ่ง หมอก้อง(ทพ.ก้องเกริยติ เติมเกษมสานต์)ได้นำพา
gotoknow มาให้รู้จัก แต่ความที่เราเป็นสาวเป็นแส้ก็เลยสงวนท่าทีไว้ก่อน
จนมาได้พูดคุยกับน้องกบ(คุณศศิชล หงส์ไทย แห่งโรงเรียนพ่อแม่)
ถึงประโยชน์ของการทำบล็อก ก็น่าสนใจนะ แต่ก็ยังลังเลอยู่
เพราะรู้สึกว่าตนเองไม่ค่อยมีเวลา งานยังค้างอยู่เต็มโต๊ะเลย
แต่แล้ว..เมื่ออิฉันทำ 5 ส.หนังสือที่บ้าน พบว่า Diary สมัยวัยเอ๊าะ
ได้เหลืองกรอบไปซะแล้ว ทันใดนั้นอิฉันก็เกิดแรงบันดาลใจทันทีว่า
จะต้องลงมือทำบล็อกได้แล้ว เพราะเกิดปัญญา..แว้บ!มาว่า
การที่เรารู้ประโยชน์ของสิ่งใด จะทำให้เราสนใจ...แต่อาจไม่ลงมือกระทำ
ต่อเมื่อมีแรงบันดาลใจเป็นแรงผลักก็จะทำให้เรากระทำต่อสิ่งนั้นทันที
สำหรับอิฉัน..แรงบันดาลใจในการเขียนบล็อก คือ..เป็น e-diary.. เพราะ
* ไม่ต้องใช้กระดาษ ไม่เปื่อยขาดไปกับกาลเวลา
* ประหยัด ไม่ต้องไปซื้อ Diary ทุกปี
* จัดเป็นหมวดหมู่ตามคำสำคัญได้ เหมือนมีนิตยสารส่วนตัว
* ปรับแต่งให้สวยงามได้ ทั้งอักษรและรูปประกอบ
* แบ่งปันเรื่องเล่าเพื่อต่อยอด ขยายความสามารถได้..เป็นdiaryมหาชน
ก้าวแรก.......ได้เริ่มขึ้นแล้ว จากแรงบันดาลใจ e-diary
ก้าวต่อๆไป....มหาชนท่านใด จะช่วยชี้แนะข้าน้อยได้บ้าง
จักขอบคุณยิ่ง....
ขอบคุณค่ะ..อาจารย์
ที่มาช่วยเจิมให้
สวัสดีค่ะ
เป็นกำลังใจค่ะ ชอบเขียนบันทึกเหมือนกันค่ะ
ก้าวต่อไปค่ะ
สวัสดีค่ะ
ดิฉันขออนุญาตนำบันทึกนี้ไปรวบรวมไว้ในบันทึก ขอเชิญสมาชิกมาร่วมกันถอดบทเรียนในหัวข้อ : แนวทางการเริ่มเขียนบล็อกและแลกเปลี่ยนเรียนรู้ใน GotoKnow.org นะคะ
ขอบคุณมากๆค่ะ และขอให้มีความสุขกับการแลกเปลี่ยนเรียนรู้นะคะ :)
ขอบคุณค่ะ..คุณถาวรและคุณมะปรางเปรี้ยว
ที่มาให้กำลังใจ
หายไป..1 สัปดาห์ เพราะเข้าระบบไม่ได้
พยายามทุกวันแล้ว
บังเอิญ..วันนี้เข้าได้ ...ไม่กล้าปิดเครื่องเลยค่ะ
จะมีใครเจอปัญหานี้อย่างเราบ้างไหมเนี่ย...