เช้าวันที่สองเป็นวันที่เราตั้งใจจะไปแต่เช้า ... แต่ไปแบบสบายๆ ไม่เร่งรีบเหมือนวันแรก โชคดียืนอยู่ได้ไม่นานแท๊กซี่ก็มาจอดเทียบท่าหน้าโรงแรม น้องโย๋ส่งเสียงทักทายคนขับผู้เป็นเจ้าของเสียงเหน่อๆ... พอชะโงกดูหน้า อ้าว! สุภาพสตรีนี่นา พอพวกเราทุกคนขึ้นนั่งอันเป็นที่ประจำ แม้วันผ่านไป เปลี่ยนรถหลายคนแต่ตำแหน่งที่นั่งจะคงเดิม
น้องโย๋...นั่งหน้า เพราะแข้งขายาว
เจ้าติ๋ว...นั่งกลางเพราะตัวเล็ก แต่ไม่ว่าข้าพเจ้าจะขึ้นประตูด้านไหน เจ้านี่เป็นต้องมุดเข้ามาเพื่อจะนั่งกลางจนได้
ส่วนน้าจำปี...ขอยึดที่มั่นริมหน้าต่างด้านหลังน้องโย๋
จะกินข้าว ไปทำงาน หรือเลี้ยวไปไหนก็ตามแต่ ที่นั่งก็ยากที่จะเปลี่ยนตำแหน่ง ไม่รู้ในใจคิดอย่างไร แต่ฉันก็จะนั่งที่เดิมๆ เช่นนี้
พอเราขึ้นรถได้บอกที่หมาย ตั้งใจว่าวันนี้ถึงเร็วแน่นอน แต่...สักพักเสียงเหน่อๆ ก็เอ่ยขึ้น "ตอนนี้เราอยู่ตรงไหนนะ...แล้วเมืองทองจะไปทางไหนน่ะ"...อ้าว! อีกครั้ง ตายล่ะว้า คนขับไม่รู้ทาง พี่แกเพิ่งมาขับรถได้เจ็ดวัน มาจากโพธาราม ราชบุรี ข้าพเจ้าบอกแกลงจากที่นั่งคนขับเดี๋ยวจะไปขับแทน ทำให้เกิดเสียงฮา...หัวเราะคิกคักอย่างขำขัน ทั้งให้กำลังใจ ทั้งบอกเส้นทาง ทั้งปลอบประโลม เอาน่า...ช่วยๆ กัน แล้วก็ถอนหายใจ เฮ้อ ...เมื่อถึงเมืองทอง
กว่าจะไปถึงหน้างานเงียบมาก ... ปรากฏว่า คนเข้าห้องต่างๆ กันเกือบหมด แต่ยังดีที่มีคณะแรกเดินมาทัก ถามไปถามมาว่ามาจากที่ไหน แต่ก็จำไม่ได้จึงขอนำภาพมาโชว์แล้วกันค่ะ
ทีมนี้...จากที่ไหนเอ่ย หน้าคุ้นๆ ?
หลังจากทักทายกันเรียบร้อย เราก็ต่างๆ แยกย้ายกันไปตามห้องที่สนใจ
ส่วนข้าพเจ้าไปที่ห้อง งานมหกรรม R2R ครั้งที่ 3 l เจาะลึกและซึมซับ R2R ระดับตติยภูมิ และยังอยู่ต่อที่ งานมหกรรม R2R ครั้งที่ 3 l "กระดุมช่วยฝึกกล้ามเนื้อตา"
ได้เจอสาวงามหน้าห้องอย่างน้องหญิง - คุณวรรณพร สวรส. และคนสวยที่เดินผ่านมาอย่างพี่วิ - คุณวิจิตรา สสจ.ชลบุรี
นั่งอยู่ห้องนี้กว่าครึ่งวัน ได้เวลาเกือบจะทานข้าวจึงขอออกไปก่อน กะว่า..จะเดินไปทักทีม UsableLabs น้องผึ้งและน้องกุ้ง แต่กว่าจะตะกายไปถึงได้ก็จะต้องผ่านปรากฏการณ์ "อาจารย์ขาสวัสดีค่ะ...งับ งับ งับ..." เป็นเหตุการณ์ที่น้องโย๋ชอบล้อ (คำพูด "อาจารย์ขาสวัสดีค่ะ - เป็นคำพูดคนอื่นมาทัก ส่วนอาการ "งับ งับ งับ" คือ อาการพูดของข้าพเจ้า ที่น้องโย๋บอกว่า อ.กะปุ๋มมีอาการเช่นนี้ทั้งวัน เวลาที่มีคนมาทัก อาจารย์ของน้องโย๋ก็จะพูดๆๆๆๆ ...จนเมื่อยกราม)
ยังเดินไปไม่ถึงไหน หันขวาไป อ้าว...(ที่สามของวันนี้) ทีมเรานี่หว่า นั่งซุ่มอะไรกันอยู่นี่
น้องโย๋ (http://gotoknow.org/blog/kapoomr2r/314869) ...กับน้าจำปี แม่พลอย
เธอทั้งสองก็รีบตะกายมาลากข้าพเจ้าไปในห้อง แต่กว่าจะลากตัวเองออกมา เพื่อไปให้ถึงที่หมายคือ บู้ทของ GotoKnow หรือ UsableLabs ได้ก็ต้องผ่านปรากฏการณ์ "อาจารย์ขาสวัสดีค่ะ...งับ งับ งับ..." ก่อนเป็นรายทาง...
และแล้วก็มาถึงจนได้ คราวนี้ได้พี่เปิ้ลที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำ ก็เลยให้เป็นนางแบบคู่กับน้องกุ้งเต้น และบังคับขู่เข็ญน้องน้ำผึ้งถ่ายภาพคู่อีกครั้ง หลังจากเพ่งพิศว่ามางานนี้ช่างงามจริง ตาซึ้งเชียว
พี่เปิ้ล และน้องกุ้งเต้น
น้องน้ำผึ้ง...และน้องกุ้งเต้น
พอหันหลังไป เจอสาวน้อยและหนุ่มหล่อยืนรอทักทาย ไม่รีรอค่ะ สวมกอดแลกกับภาพถ่ายหนึ่งภาพ นี่เลย...พี่ฮูโต๋ ฮูโต๋ ข้าของแผ่นดิน
แล้วข้าพเจ้าก็เข้าอาการ..."อาจารย์ขาสวัสดีค่ะ...งับ งับ งับ..." จน อ.หมอโกมาตร มาสะกิด จึงรีบคว้าโอกาสถ่ายภาพ หลังจากที่ปีที่แล้วเกิดเหตุการณ์ งานมหกรรม R2R ครั้งที่ 2 ; พรีเซนเตอร์เฉพาะกิจ...ด้วยเหตุเพราะเสื้อ และสังคมปรนัย ภาพแรกผ่านไป เรานำมาภาพมาเช็คก่อนสวยหล่อขนาดไหน อาจารย์โกมาตรยิ้มน้อยๆ ภาพออกมาจึงเหมือนพ่อกับลูก ตากล้องอย่างน้องโย๋...จึงบอกว่าอาจารย์ต้องยิ้มให้เห็นฟัน พอถ่ายภาพใหม่อีกครั้ง ค่อยยังชั่ว เหมือนพี่กับน้องเลย...ฮา
เวลายิ้ม...นี่ทำให้ใบหน้าเราเปลี่ยนไปได้มากเลยนะ... (มีแอบแซว)
เดินย้อนกลับทางเดิม
เจอ อ.หมอสมพนธ์ น้องโย๋...สะกิด ถ่ายภาพให้เธอหน่อย เพราะเธอประทับใจอาจารย์มาเนิ่นนานตั้งแต่การส่งงานปีที่แล้ว และอยากไขข้อสงสัย "R2R นุ่งผ้านั้นเป็นเช่นไร" ข้าพเจ้าไม่อยากให้คนหน้างานใจเสีย จีงรีบเร่งพาไปแนะนำ และให้ได้มีโอกาสเรียนรู้ซักถามจากอาจารย์ให้กระจ่าง...พร้อมภาพงามๆ
แถมท้ายด้วย... อ.หมออนุวัฒน์ อีกสักภาพที่หน้าประตู ห้องพักของวิทยากร
และปิดฉากอย่างเฮฮาในเช้านี้ อย่างคนหน้างาน R2R รพ.ยโสธร กับ อ.หมอสมศักดิ์ ชุนหรัศมิ์ เสียงหัวเราะและกรี๊ดกร๊าดเหมือนได้เจอดาราดังก็ไม่ปาน อาการเช่นนั้นเลย...ฮา
