การทำความสงบนั้นต้องเริ่มที่ภายในตัว ในใจก่อน

วันๆ มีแต่เรื่องราววุ่นวายมากมาย  รู้สึกถูกคุกคาม ถูกละเมิดสิทธิจากสภาพแวดล้อมที่ไม่สับปายะ ก็ต้องทน ๆ ๆ ๆ และทำใจเพื่อสุขภาพจิตที่ดีของเรา  หยิบหนังสือคำพ่อสอนมาอ่านพบหัวข้อถูกใจพอดี    "ความสงบ"

 

"ความสงบนั้น ภายนอก ได้แก่สภาวการณ์ที่เรียบร้อยเป็นปรกติ  ไม่มีความวุ่นวายขัดแย้ง  ไม่มีการเอาเปรียบเบียดเบียน หรือมุ่งร้ายทำลายกัน  ภายใน ได้แก่ความคิดจิตใจที่ไม่ฟุ้งซ่านหวั่นไหว  หรือเดือดร้อนกระวนกระวายด้วยอำนาจความมักได้ เห็นแก่ตัว  ความร้ายกาจเพ่งโทษ  ความหลงใหลเห่อเหิม  อันเป็นต้นเหตุของอกุศลทุจริตทั้งหมด  การทำความสงบนั้นต้องเริ่มที่ภายในตัว ในใจก่อน  เมื่อภายในสงบ ความคิดจิตใจก็ตั้งมั่น  สามารถคิดอ่านด้วยเหตุผล ความละเอียดรอบคอบ และสามารถค้นหา จำแนกข้อเท็จจริง ถูก-ผิด ชั่ว-ดี ได้โดยกระจ่างและถูกต้อง  จึงเกื้อกูลให้บุคคลประพฤติปฏิบัติในสิ่งที่ดีที่งามตามแนวทางที่สุจริตเหมาะสมได้  และย่อมจะส่งผลสะท้อนถึงภายนอกให้มีความปรกติเรียบร้อยด้วย..." (หน้า ๗๕)

                                              

"ความสงบร่มเย็น อาจพูดได้ว่ามีเป็นสองส่วน คือความสงบภายนอกและความสงบภายใน  ภายนอกได้แก่สภาวะแวดล้อม หรือสภาวะความเป็นอยู่ที่เป็นปรกติ  ปลอดโปร่งจากสิ่งรบกวนที่ทำให้เกิดภัยอันตราย  หรือเกิดความกระวนกระวายเดือดร้อนต่างๆ เช่น น้ำท่วม ไฟไหม้ หรือความขัดแย้งวุ่นวาย ความมุ่งร้ายทำลายกัน ภายใน ได้แก่ จิตใจที่สะอาดแจ่มใส อิ่มเอิบสบาย  ไม่มีกังวล  ไม่มีความขุ่นเคืองขัดข้องใจ

ความสงบภายในหรือจิตใจที่ปลอดโปร่งจากสิ่งรบกวนนี้สำคัญมาก  ควรจะทำให้มีขึ้น  เพราะผู้ที่มีจิตใจสงบ จะใช้ความคิดพิจารณาของตนได้อย่างกว้างขวาง และถูกต้องดีขึ้น  ความคิดที่ประกอบด้วยความสงบนี้มีศักยภาพสูง  อาจนำไปใช้คิดอ่าน สร้างสรรค์สิ่งที่จะอำนวยความสุข ความเจริญก้าวหน้าให้สัมฤทธิ์ผลได้......" (หน้า ๗๗)

                                               

                             แม้ว่าภายนอกจะไม่สงบ   ขอใจเราสงบก็ใช้ได้นะ