ไม่มีใครรู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นเช่นไร

แหล่งที่มา : www.teenee.com

[กฤติยา มีวงศ์]

สวัสดีค่ะครูเต่า

"เมื่อสองคน ตัดสินใจเดินทางไปด้วยกัน...ไม่ว่าจุดหมายจะอยู่ไกลแค่ไหน สิ่งที่ต้องใส่เป้สะพายหลังไปด้วย คือ...การให้อภัย"

 

[Rojanarit (ครูเต่า)]

มันคือเรื่องจริงนะครับ เพราะว่า ในสังคมปัจจุบันของเรามีการให้อภัยกันน้อยมากจริง ๆ นะครับ

[เขียนเมื่อ 17 ก.ค. 2553 06:51 น.17 ก.ค. 2553]

ความอบอุ่นและจริงใจ หาไม่ได้จากทุกคนจริงๆ เพราะเรากำหนดขึ้นเองว่า ถ้าเป็นคนนี้แล้วเราจะรู้สึกดีที่ได้เจอ พูดคุย หรือพบเห็น ไม่น่าเชื่อว่า คนพิเศษคนหนึ่งจะสามารถทำให้เรามีกำลังใจ มีความหวัง มีการคิดเริ่มต้นเพื่อที่จะสู้ใหม่อีกครั้งและหายเหงาได้ แม้แต่ในยามที่มีความทุกข์ใจ ท้อแท้ หรือสิ้นหวัง แค่ส่งความรู้สึกถึงกันก็เป็นสุข อบอุ่นได้ถึงแม้จะอยู่ไกลกันหรือไม่ได้เจอกันเลยก็ตาม ขอบคุณคนพิเศษของฉันที่ยังมีชีวิตอยู่แค่เพียงคำพูดไม่กี่คำ หรือแค่เสียงที่ได้ยินก็ทำให้ฉันรู้สึกอบอุ่นได้ตลอดเวลาขอบคุณนะ ครูเต่า

[มนัสดา]

สวัสดีค่ะคุณครูเต่า

   ลึกซึ้ง กืนใจ ได้แนวคิด ขอบคุณที่นำมาแบ่งปันนะคะ

[Butterfly]

ขอบคุณ คุณพี่ครูเต่าที่ให้ข้อคิดดีๆ

"การให้อภัย"

ขอบคุณที่ยังมีคำนี้ ถึงแม้ว่ามันจะมาช้าและสายเกินกว่าที่จะแก้ไข

แต่มันก็ทำให้เราได้รับความอบอุ่นจากคนที่เราไม่เคยลืม

ขอบคุณนะ คนพิเศษของใจ

[เขียนเมื่อ 16 ส.ค. 2553 16:22 น.16 ส.ค. 2553]

ซึ้ง..จัง

[Rojanarit (ครูเต่า)]

ขอบคุณสำหรับทุกข้อความที่ให้แง่คิดและกำลังใจนะครับ....