สวัสดีสมาชิก kotoknow ทุกท่านนะคะ นี่เป็นบันทึกที่สองแล้ว แต่ก็ยังไม่ค่อยจะรู้เรื่องเลยค่ะ ยังไงๆก็ช่วยแนะนำและให้กำลังใจด้วยนะคะ สำหรับบันทึกนี้ก็มีเพลงเพราะๆพิเศษสุดสำหรับคนที่กำลังศึกษา kotoknow เหมือนดิฉันอยู่นะคะ
คนไม่รู้ตัว
อยู่ด้วยกันจนมันคุ้นเคย ได้มองเธอจนมันคุ้นตา
สิ่งที่ฉันเคยชินเรื่อยมาคือเธอคนนี้
ก็ไม่รู้ว่าใจมันคิดยังไงกับเธอสักที
ทุกเรื่องดีๆ ฉันมองไม่เห็นมัน
อยู่ด้วยกันไม่เคยรู้ใจ ขาดเธอไปเพิ่งจะรู้ตัว
สิ่งที่มันเติมเต็มหัวใจฉันมันขาดหาย
ไม่มีเธอทำไมมันเหงาจนใจแทบทนไม่ไหว
ทุกเรื่องมันเปลี่ยนแปลงไปเพราะเธอ
คนคนหนึ่งเพิ่งรู้ว่าเธอสำคัญเกินใคร
และเป็นคนเดียวที่ใจแอบเก็บซ่อนไว้มานาน
เกิดขึ้นโดยไม่ทันรู้ตัว ไม่อาจจะฝืนความต้องการ
มันคงห้ามไว้ไม่ทัน เมื่อใจทั้งหมดของฉันรักเธอ
อยู่ด้วยกันไม่เคยเข้าใจ ใกล้เท่าไรไม่เคยเห็นค่า
สิ่งที่ดูว่าชินสายตาฉันมองข้ามไป
ไม่มีเธอทำไมมันเหงาจนใจแทบทนไม่ไหว
ทุกเรื่องมันเปลี่ยนแปลงไปเพราะเธอ
คนคนหนึ่งเพิ่งรู้ว่าเธอสำคัญเกินใคร
และเป็นคนเดียวที่ใจแอบเก็บซ่อนไว้มานาน
เกิดขึ้นโดยไม่ทันรู้ตัว ไม่อาจจะฝืนความต้องการ
มันคงห้ามไว้ไม่ทัน เมื่อใจทั้งหมดของฉันรักเธอ
คนคนหนึ่งเพิ่งรู้ว่าเธอสำคัญเกินใคร
และเป็นคนเดียวที่ใจแอบเก็บซ่อนไว้มานาน
เกิดขึ้นโดยไม่ทันรู้ตัว ไม่อาจจะฝืนความต้องการ
มันคงห้ามไว้ไม่ทัน เมื่อใจทั้งหมดของฉันรักเธอ
อย่าลืมให้กำลังใจนะคะ..หลับฝันดีนะคะ
มาให้กำลังใจ เมื่อใดว่าง แวะไปที่บล็อกครูอ้อยนะคะ อาการขี้ลืม...ผ่อนหนักให้เป็นเบาได้
สวัสดีค่ะ
ยินดีต้อนรับค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
สวัสดีค่ะ
พาเด็กๆมาเป็นกำลังใจให้ด้วยค่ะ
คุณอุ๋มอิ๋มครับ บันทึกไปเรื่อยๆ นะครับ ไปที่ไหนก็บันทึก ประชุมที่ไหนก็บันทึก ทำงานอะไรก็บันทึก พบอะไรประทับใจหรือสะเทิอนใจ แปลกใจก็บันทึก ไม่นาน.........จะพบว่า เราบันทึกอะไรๆ ได้มากมายจนไม่น่าเชื่อ
ขอบคุณครูอ้อย คุณถาวร คุณณัฐรดา คุณบุษราและครูหยุยมากนะคะที่มาให้กำลังใจและคำแนะนำดีดีเดี๋ยวอุ๋มอิ๋มจะนำไปปฏิบัตินะคะ ขอบคุณมากค่ะ