วันนี้แนนมาทำงานตั้งแต่เช้า  ก็เลยมีโอกาสได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่วาง

   อยู่บนโต๊ะข้างโต๊ะทำงาน  เป็นหนังสือคู่สร้างคู่สม  ฉบับที่  679  ประจำวันที่

  1-10 กรกฎาคม  2553  มีเรื่องราวที่น่าสนในมากมาย  แต่ที่สะดุดใจที่สุด คือ

  คอลัมภ์  ชะลอความชรา  ของนพ.กฤษฎา  ศิรามพุช  ในหัวข้อเรื่อง  "กระเทียม

  ต่อต้านแก่ หัวหอมถนอมผิว" ก็เลยอยากนำความรู้นี้มาเผยแพร่แก่คนรักสวยรักงาม

  ทั้งหลายให้ได้ลองอ่านกันดู  แต่เป็นเพียงบางส่วนนะคะ

  อาหารหลายอย่างในโลกที่มีกลิ่นแรงจะถือเป็นอาหารชั้นล่าง  ในยุโรปใต้

จะชื่นชอบกลิ่นกระเทียมกันมาก  อย่างถ้าใครมีเพื่อนเป็นชาวอิตาเลียนคง

ทราบดีถึงการจารีตการใส่กระเทียมลงในอาหารแทบจะทุกสิ่งสรร  ทั้ง

สปาเกตตี ขนมปังกระเทียม ผัดมะเขือยาว และอีกมาก ผิดกับชาวยุโรปเหนือ

ที่ไม่ใคร่จะยอมใส่นัก ด้วยขยาดกับกลิ่นร้ายแรงของมันและก็พลอยมอง

พี่เลี่ยนว่าเป็นพวกตัวเล็กกลิ่นตัวเหม็นเพราะแก่กินกระเทียมกัน  แต่จริงๆ

แล้ว "กลิ่น" ของกระเทียมกับหัวหอมนี้มีฤทธิ์ต้านชราได้ก็ด้วยตัวของมันเอง

เพราะกลิ่นฉุนของกระเทียมนี้มากจากกำมะถัน  เนื่องจากพืชทุกชนิดที่มี

กำมะถันจะมีกลิ่นแรงเฉพาะตัว  ให้นึกถึงทุเรียน ต้นหอม ต้นกระเทียม สะตอ

หน่อไม้ฝรั่ง  ฯลฯ  เหล่านี้มีกลิ่นที่ดุเดือดเหมือนน้ำพุร้อนแถวราชบุรี  และ

เจ้ากำมะถันนี้เองที่ช่วยล้างพิษ ฆ่าเชื้อ (ชาวโรมันใช้ยัดไว้ในรองเท้าแตะ

เพื่อกันเท้าอักเสบและดับกลิ่น)  ที่สำคัญกำมะถันยังช่วยถนอมผิว

 ให้สวยได้ด้วย

      รู้อย่างนี้แล้ว  ก็ขอฝากให้ช่วยพิจารณากระเทียมและหอมกันซักนิดนะคะ

   วันหลังแนนจะเอาสาระดีๆมาฝากอีกค่ะ วันนี้โรงเรียนเลิกแล้วขอตัวกลับบ้าน

   ก่อนนะคะ