สวัดดีคะ ใกลัจะถึงวันแม่แล้วนะคะจึงขอนำบทกลอนของสร้อยเม็ดทรายมาให้อ่านกันคะเพื่อระลึกถึงพระคุณของแม่เพราะว่าแม่จากไปแล้วคงเหลือไว้แต่ความคิดถึงแม่มากมากคะ
มือแม่
มือนี้ที่ก่อร่างสร้างชีวิต
มือน้อยนิดแต่งานนั้นใหญ่เหลือ
สร้างคนสร้างงานสร้างว่านเครือ
จุนเจือตายายวัยชรา
มือนี้ที่ประคองเมื่อท้องใหญ่
ลูบไล้ลูกรักดิ้นหนักหนา
วันแรกซำแรกแทรกกายา
ซ่านซ่าทราบซึ้งถึงในครรภ์
มือนี้ที่อุ้มไว้แอบอก
กล่อมกกไกวเปลเห่ขวัญ
ป้อนนมชมชื่นทุกคืนวัน
ป้องกันยุงเลือดริ้นไร
มือนี้ที่หายาใส่แผล
โอ้โอ๋ลูกแม่อย่าร้องให้
เช็ดน้ำตาลูกมาแต่เยาว์วัย
เติมใหญ่ก็ยังอ้อนยังอ่อนแอ
มือนี้วันนี้ก็มีอยู่
รับรู้ทุกสิ่ง.....แต่นิ่งแน่
ทำไมวันนี้ลูกขี้แย
มือแม่โชคชุ่มอุ้มน้ำตา
จับมือมือนั้นเหมือนสั่นไหว
จะซับน้ำตาให้หรือแม่จ๋า
ปล่อยมือ...ปล่อยวาง..ร้างลา
วันหน้าลูกจะไม่ร้องไห้แล้ว
สวัสดีค่ะอาจารย์ กลอนเพราะมากเลยค่ะซึ้งจับใจ คิดถึงแม่ที่สุดเลยตอนนี้อยู่ห่างไกลแม่จากแม่ค่ะ อยู่ต่างจังหวัดนานๆ ได้กลับไปหาแม่สักที เดี่ยววันหลังหนูจะมาทักทายอาจารย์ใหม่นะค่ะ ขอบคุณค่ะ
ขอบคุณนะคะที่แวะมาอ่านอาจารย์ก็คิดถึงแม่เหมือนกันคะเพราะเดี๋ยวนี้แม่ไม่อยู่แล้วคงเหลือไว้แต่ความทรงจำคะ