คุณเคยถามตนเองไหม คุณอยู่กับสิ่งใด
อยู่คนเดียวจริงหรือ
อยู่คนเดียว เหมือนอยู่ กันหลายคน
เพราะจิตตน ที่ท่อง ไปไหนไหน
เพราะส่งจิต ออกนอก อยู่ร่ำไป
เพราะห่วงหา อาลัย ใจอาวรณ์
เพราะคิดโน่น คิดนี่ สารพัน
มีแต่วัน จิตหนัก ไม่พักผ่อน
ใจหนอใจ เที่ยวระเห เร่ร่อน
มักเกิดตอน เผลอสติ มิตามดู
อยู่หลายคน เหมือนตน อยู่คนเดียว
จิตไม่เที่ยว ไม่ส่งออก นอกจากรู้
ผัสสะใด มากระทบ ก็รู้อยู่
เสียงกระทบ ที่หู แล้วดับไป
ใจไม่ปรุง ไม่แต่ง ตามผัสสะ
อายตนะ กระทบ สงบได้
พลังสติ แค่รู้ ดูที่ใจ
เกิดสิ่งใด ตามรู้ ดูให้ทัน
จึงเหมือนอยู่ คนเดียว ไม่เกี่ยวข้อง
มีผัสสะ มาประลอง มิไหวหวั่น
แค่ตามดู เกิด-ดับ สลับกัน
สติมา ปัญญาพลัน สว่างแล
สายน้ำที่หวังดี
