ชีวิตความเป็นอยู่
สวัสดีครับ วันพรุ่งนี้เช้าจะออกซ้อมทางไกล ข้าพเจ้าเลยทำรายงานทริปเล็ก ๆ เรื่องการเตรียมตัวฝึกซ้อม การอยู่ร่วมกันของเด็กจักรยานจากบ้านศูนย์ฝึกจักรยานกองบิน 46 จังหวัดพิษณุโลก โดยบ้านหลังนี้อาศัยอยู่ในกองบิน 46 ในเขตเมืองพิษณุโลก ขอเรียนเชิญทุกท่านเข้ามาเยี่ยมเด็กจักรยานจากบ้านนี้กันครับ....
ขอบพระคุณมากครับ คุณบุษรา กัลยาณมิตรที่สวยงาม มาเติมพลังใจให้กันตลอดเส้นทางการเคลื่อนไหว ดีใจมากครับ ขอเรียนเชิญท่านได้ติดตามเรื่องราวชีวิตความเป็นอยู่ต่อไปครับ........
......
....
ณ บ้านหลังนี้ ไม่มีเงินเดือนหรือปัจจัยส่งเสริมมาจากส่วนใด ไม่มีเงินสนับสนุนจากองค์กรณ์อันใด แล้วท่านก็คงสงสัยว่า เขาอยู่กันได้อย่างไร นี้คือสิ่งที่กระผมจะเล่าให้ฟังในโอกาสต่อไปขอรับ ว่าชีวิตที่แท้จริง ชีวิตที่อยู่ได้ กิจกรรมต่าง ๆ นี้นั้น เกิดขึ้นได้โดยปราศจากการเรียกร้องหรือหาเงินทดแทน หรือตั้งค่างบประมาณ ในสิ่งที่เราทำได้ คืออาศัยใจในการเดินทางขอรับ
....
.
ตามมาขอบคุณมากครับ ท่าทางเด็กๆๆชอบนะครับ
สวัสดีครับคุณเพิ่ม
ชอบพระคุณมากครับ อาจารย์ขจิต เช้านี้ขอสวัสดีครับ อีกสักครู่กระผมต้องพาเด็กไปออกกำลังกาย วันนี้จะไปฝึกซ้อมประเภทถนน ระยะทางประมาณ 100 ก.ม.ครับผม ....
ดอกไม้สวยงามครับ คุณพีธากร ดีใจครับ ที่แวะเวียนมาหาให้กำลังใจกัน ขอบพระคุณมากครับ โอกาสหน้าเรียนเชิญเข้ามาเยี่ยมกันใหม่ครับ
ผู้ปกครองเด็กได้ให้พลังใจกับข้าพเจ้า บอกว่าทำไปเถอะเนิ่ม....อย่างน้อยที่สุดเราได้เห็นผลของความเพียรแล้ว เด็กไม่ไปเล่นเกมส์ เขารู้สึกได้ถึงพลังที่มีอยู่ในตัวเด็ก และมีความเชื่อมั่นว่าเป็นโอกาสอันดีงามอย่างยิ่ง ที่ทางเลือกของจักรยานบนเส้นทางของศูนย์ฝึกนี้นั้น เดินทางมาได้อย่างถูกที่ถูกทาง เด็กได้มีความฝันในการที่จะเรียนและเริ่มต้นเปลี่ยนตัวเองใหม่ ข้าพเจ้ามาทราบภายหลังว่า เขาอยากเป็นทหาร อยากสอบเข้าเรียนโรงเรียนทหารให้ได้ นั้นเป็นสิ่งที่ตนเองเกิดความรู้สึกได้ถึงความเพียรของเด็ก ๆ และการเปลี่ยนฐานรากแห่งการดำรงชีวิตของตน ที่อดีตนั้นแม่ถึงขนาดต้องให้เจ้าหน้าที่ ๆ รู้จักกันไปดึงตัวออกมาจากร้านเกมส์ ....
เรื่องอันเป็นสิ่งที่เกิดความรู้สึกรับรู้ได้คงมิใช้เรื่องแห่งความที่เรารู้ว่าเขาเลิกเล่นเกมส์ หากแต่เป็นเรื่องที่ทราบได้ว่าตัวเด็กนั้นมีการเปลี่ยนแปลงได้อย่างแท้จริง โดยทางเลือกที่เขาได้มีโอกาสเข้ามาสัมผัส สามารถที่จะก่อเกิดให้เป็นประกายแห่งความฝัน และเลือกเดินไปบนเส้นทางของความเป็นจริงได้
มีคำพูดของผู้ปกครองเด็กได้กล่าวไว้ว่า ...... '' แม่ร้องให้ ไม่เคยให้ลูกเห็น '' ข้าพเจ้าฟังคำพูดนี้แล้ว สัมผัสได้ถึงความรู้สึกของตัวบุคคลผู้เป็นพ่อแม่ ทุกข์อย่างไรก็ไม่เคยให้ลูกสะเทือนใจ คำนี้ยิ่งใหญ่มากนะครับ แม่ร้องให้...ไม่เคยให้ลูกเห็น ท่านสัมผัสได้หรือไม่กับคำ ๆ นี้ ข้าพเจ้าฟังคำนี้แล้วได้เกิดความเพียรที่เหมือนดั่งการก่อกองฟืนให้เชื้อไฟประทุ กิจกรรมนี้ยังคงดำเนินต่อไป บนท่ามกลางความรู้สึกเกรงใจต่อมิตรภาพทุกท่าน ขอบพระคุณมากครับ กับมิตรภาพบนอานจักรยานที่ได้ดูแลกัน ด้วยดวงใจ....
สวัสดีค่ะ
มาให้กำลังใจนักกีฬาจักยานค่ะ
เด็กๆ น่ารักค่ะ พวกเขาคงมีความสุขในบ้านหลังนี้ ที่มีผู้ใหญ่ใจดี ทำสิ่งดีๆ ให้กับพวกเขา
น้องฟักแฟง น่ารักจังเลย... สงสัยจะทานเก่งกว่าใครๆ นะคะ....
ขอบคุณ
เนิ่ม ขมภูศรี มากๆ ที่ไปทักทายครูใจดีคะ
ขอเป็นกำลังใจให้คุณเนิ่น ในการสร้างสรรค์สิ่งดีๆ ให้กับสังคมนะคะ
ขอชื่นชมในกิจกรรม ของความเพียรพยายามที่จะสร้างเด็กให้รู้จักการออกกำลังกาย โดยการเล่นกีฬาฝึกขี่จักรยาน สานฝันให้เด็กห่างไกลจากการเล่นเกมส์ ห่างไกลจากยาเสพติด เก่งอาจได้เป็นทีมชาติคะ รู้จักรับผิดชอบต่อตนเอง เปลี่ยนแปลงพฤติกรรมในทางที่ดีขึ้น คงต้องใช้เวลานะคะ สู้ สู้คะ
-ก็ขอเป็นคนหนึ่งที่คอยให้กำลังใจ และดูแลท่าน ด้วยดวงใจเช่นกัน
-จงสู้และเพียรพยายามนะคะ สานฝันให้เป็นจริงและยั่งยืนคะ