ถ้าทำดีที่สุดแล้ว ผลจะออกมาเป็นยังไงก็ไม่สำคัญ

        ฉันเป็นนักกีฬาปิงปองของโรงเรียน และเมื่อวันที่ 26 พ.ย. 51 ได้ไปแข่งที่ ร.ร.ฤทธิยะวรรณาลัยและนี่ก็เป็นครั้งแรกที่ได้ลงแข่งกีฬาของสพท.กทม. เขต2 แค่ก้าวลงจากรถก็รู้สึกตื่นเต้นแล้ว ครั้งนี้แข่งในรุ่นหญิงคู่อายุไม่เกิน 15 ปี คู่กับ อารียา กล่าวรัมย์ เล่นเข้าขากันได้เป็นอย่างดีและพอถึงเวลาแข่งจริงก็รู้สึกตื่นเต้นมากๆ แข่งคู่ที่1 พบกับ ร.ร.บางกะปิ คู่เราก็เล่นอย่างเต็มที่ และก็ชนะมา 3:1 เซต ถือว่าเป็นครั้งแรกที่ชนะ ดีใจมากแต่ก็รู้สึกเซ็งกับตัวเองนิดหน่อยที่บางทีก็เล่นไม่ได้เรื่อง พอมาถึงคู่ที่2 พบกับร.ร.ฤทธิยะวรรณาลัย ซึ่งเป็นร.ร.เจ้าภาพในการจัดการแข่งขัน ตอนแรกก็ไม่คิดว่าจะชนะแต่คิดว่าจะพยายามทำให้ดีที่สุด และก็ทำได้จริงๆ ชนะมาได้ 3:1 เซต และรอแข่งรอบชิงชนะเลิศต่อในวันถัดมา(27 พ.ย. 51)ได้ชิงกับร.ร.เดียวกัน คู่ที่จะพบกันนั้น เขาเคยซ้อมให้เราอยู่ทุกวัน เล่นด้วยกันทุกวัน เป็นโค้ชของเราเลยก็วาได้ แต่เมื่อต้องมาแข่งกันก็จะพยายามและคิดว่าจะทำให้ดีและเต็มที่ที่สุด เมื่อถึงเวลาแข่งในใจก็คิดว่าต้องทำให้เต็มที่ที่สุด ผลจะออกมาเป็นยังไงก็ไม่สำคัญ ถึงแม้จะแพ้ก็ไม่เสียใจหรือเสียดาย และผลการแข่งขันครั้งนี้ก็คือแพ้ แต่ถึงจะแพ้ก็ไม่เสียใจเพราะคิดว่าได้ทำดีที่สุดแล้ว และก็ภูมิใจที่ได้เหรียญเงิน ถึงแม้คนอื่นจะเห็นว่ามันเป็นแค่เหรียญเงินแต่มันก็มีคุณค่าสำหรับตัวเรา และที่ได้รางวัลมานั้นก็มาจากการที่พวกเราขยันฝึกซ้อมอย่างสม่ำเสมอ ที่ฝึกซ้อมอย่างสม่ำเสมอเป็นประจำนั้นก็เพราะคิดอยู่ตลอดว่า อยากจะเก่ง อยากจะทำให้สำเร็จและที่สำคัญก็คืออยากจะเอาชนะตัวเองให้ได้ เพราะถ้าเอาชนะตัวเองได้ก็จะสามารถเอาชนะทุกอย่างได้ และนี่ก็คือประสบการณ์ครั้งแรกในการแข่งขันปิงปองของฉัน และในการแข่งขันปิงปองของสพ.กทม.เขต2ครั้งต่อมาก็ได้รับรางวัลรองชนะเลิศอีกเช่นกัน ความสำเร็จในครั้งนี้ก็ต้องขอบคุณ อ.ดุษดี สุขสวัสดิ์ พี่ๆเพื่อนๆน้องในทีมปิงปองที่คอยดูแลและช่วยฝึกซ้อมให้มาตลอด ขอบคุณพ่อกับแม่ที่สนับสนุนและขอบคุณเพื่อนๆที่เป็นกำลังใจให้ตลอดไม่ว่าจะแพ้หรือชนะกลับไปก็มีรอยยิ้มให้เสมอ รวมถึงเวลาที่ไปแข่งไม่ได้ไปร.ร.ก็ช่วยจดงานไว้ให้ ขอบคุณจริงๆ^^

       การที่เป็นนักกีฬานั้นก็ทำให้ฉันได้ฝึกความรับผิดชอบ ฝึกสมาธิและทำให้มีระเบียบ วินัยในตัวเองและฝึกในเรื่องของจิตใจด้วย แต่ไม่ว่าจะเป็นการทำอะไรถ้าเราตั้งใจทำให้ดีที่สุด แค่นั้นก็พอแล้ว