ครูให้คำปรึกษาแนะนำการทำพานไหว้ครูแก่นักเรียน...ผิดด้วยหรือ?

   เมื่อวานนี้ครูที่ปรึกษาประจำชั้น ม.3 คนหนึ่ง เล่าให้ผมฟังว่า  ก่อนวันไหว้ครู 2-3 วัน ได้สังเกตเห็นนักเรียนในห้องยังเกี่ยงกันที่จะทำพานไหว้ครู ที่จะมีการไหว้ครูกันในวันพฤหัสที่จะถึง
    ในฐานะครูที่ปรึกษาจึงอดรนทนไม่ได้ ก็ได้เข้าไปกระตุ้นให้นักเรียนในห้องร่วมกันวางแผนการดำเนินงานตามกระบวนการทำงานอย่างเป็นขั้นตอนดังนี้
    1.ให้นักเรียนทุกคนไปค้นคว้าหาแบบพานไหว้ครูที่สวยๆมาให้มากที่สุด
    2.ให้ตั้งคณะทำงานชุดหนึ่งสำหรับคัดเลือกแบบพานที่ดีที่สุด(ให้นักเรียนเขาเลือกกันเอง) และไม่เกินศักยภาพตนเอง ซึ่งอาจปรับขึ้นมาใหม่จากแบบที่เพื่อนๆไปคนคว้ามาก็ได้ แล้วขอความเห็นจากเพื่อนๆในห้องให้มีส่วนร่วมแสดงความเห็นด้วย  จนได้แบบพานที่ถูกใจทุกคน
    3.ให้คณะทำงานชุดเดียวกันระบุชิ้นส่วนย่อย/วัสดุอุปกรณ์ที่จะนำมาประดิษฐ์พาน กำหนดจำนวนปริมาณไม่ให้มากเกินไปหรือน้อยเกินไป
    4.กำหนดคณะอีกคณะหนึ่งไปซื้ออุปกรณ์และดอกไม้โดยมีคนในคณะแรก 1 คนร่วมไปด้วยเพื่อจะได้ซื้อให้ตรงกับแบบมากที่สุด
    5.คณะที่ไปซื้อต้องระบุว่าจะซื้ออะไรก่อน อะไรหลัง ซื้อจำนวนเท่าใด และต้องทำบัญชีการซื้อแต่ละรายการด้วย เช่นซื้ออุปกรณ์ที่มาทำฐานพานก่อนจึงค่อยซื้อดอกไม้
    6.ให้คณะทำงานตามข้อ 2 เป็นแกนหลักในการประดิษฐ์พาน แล้วให้มีอาสาสมัครเป็นลูกมือ ส่วนที่เหลือให้อำนวยความสะดวก จัดบริการอาหาร  เครื่องดื่ม  เก็บขยะ ทำความสะอาดห้อง  เป็นม้าเร็วเมื่อขาดบางสิ่งบางอย่าง และคอยเป็นกำลังใจให้คณะทำงาน  ทุกคนได้มีส่วนร่วมหมด
   7.ครูจะคอยสังเกต ก็จะรู้ว่านักเรียนคนใด มีพฤติกรรมอย่างไร เพื่อจะได้หาทางกล่อมเกลาเขาต่อไป  เช่นจะพบว่ามีบางคนเลี่ยงไปทำงานส่วนตัว ไม่ช่วยเหลือเพื่อน  หรือบางคนคอยตำหนิเพื่อนระหว่างทำงาน ฯลฯ
       ระหว่างที่คุณครูท่านนี้กำลังดูแลให้คำปรึกษาแนะนำนักเรียนอยู่นั้น  ก็มีเพื่อนครูคนหนึ่งที่สนิทกัน  มาหยุดดูแล้วกล่าวเชิงตำหนิคุณครูท่านนี้ว่า
      "จะเข้าไปยุ่งกับเด็กเขาทำไม เขากำลังจะทำพานไหว้เรา ไม่ใช่เราเป็นคนไปทำมาไหว้ตัวเอง"  คุณครูได้ฟังก็รู้สึกขำและไม่ได้โกรธ จึงให้เหตุผลไปว่า
      "เราเป็นครู จะต้องพยายามหาโอกาสที่จะสอนนักเรียนทุกเมื่อ  และโอกาสนี้เป็นโอกาสอันดี จึงไม่ควรปล่อยให้หลุดลอยไป ซึ่งเราจะได้อะไรๆจากการสอนงานเขาครั้งนี้อย่างมากด้วย"
       และแล้วเมื่องานเสร็จทุกคนก็ภูมิใจและมีความรู้สึกเป็นเจ้าของร่วมกัน  เมื่อผลการประกวดพานระดับชั้น ม.3 ซึ่งมี 8 ห้อง ปรากฏว่าห้องนี้ได้รางวัลที่ 3 พวกเขาดีใจกันอย่างที่สุด  ทำให้ครูที่ปรึกษารู้สึกปลื้มใจกับเขาไปด้วย...นี่แหละครูล่ะ